Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.848-7.890
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 7.848-890
Not analysed yet
οὔκουν ποτʼ ἐκ τούτοιν γε μὴ σκήπτροιν ἔτι
ὁδοιπορήσῃς· ἀλλʼ ἐπεὶ νικᾶν θέλεις
πατρίδα τε τὴν σὴν καὶ φίλους, ὑφʼ ὧν ἐγὼ
ταχθεὶς τάδʼ ἔρδω, καὶ τύραννος ὢν ὅμως,
νίκα. χρόνῳ γάρ, οἶδʼ ἐγώ, γνώσει τάδε,
ὁθούνεκʼ αὐτὸς αὑτὸν οὔτε νῦν καλὰ
δρᾷς οὔτε πρόσθεν εἰργάσω βίᾳ φίλων,
ὀργῇ χάριν δούς, ἥ σʼ ἀεὶ λυμαίνεται.
ἐπίσχες αὐτοῦ, ξεῖνε.
μὴ ψαύειν λέγω.
οὔτοι σʼ ἀφήσω, τῶνδέ γʼ ἐστερημένος.
καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα
θήσεις· ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν.
ἀλλʼ ἐς τί τρέψει;
τόνδʼ ἀπάξομαι λαβών.
δεινὸν λέγοις ἄν.
τοῦτο νῦν πεπράξεται.
ἢν μή σʼ ὁ κραίνων τῆσδε γῆς ἀπειργάθῃ.
ὦ φθέγμʼ ἀναιδές, ἦ σὺ γὰρ ψαύσεις ἐμοῦ;
αὐδῶ σιωπᾶν.
μὴ γὰρ αἵδε δαίμονες
θεῖέν μʼ ἄφωνον τῆσδε τῆς ἀρᾶς ἔτι,
ὅς μʼ, ὦ κάκιστε, ψιλὸν ὄμμʼ ἀποσπάσας
πρὸς ὄμμασιν τοῖς πρόσθεν ἐξοίχει βίᾳ.
τοιγὰρ σέ τʼ αὐτὸν καὶ γένος τὸ σὸν θεῶν
ὁ πάντα λεύσσων Ἥλιος δοίη βίον
τοιοῦτον οἷον κἀμὲ γηρᾶναί ποτε.
ὁρᾶτε ταῦτα, τῆσδε γῆς ἐγχώριοι;
ὁρῶσι κἀμὲ καὶ σέ, καὶ φρονοῦσʼ ὅτι
ἔργοις πεπονθὼς ῥήμασίν σʼ ἀμύνομαι.
οὔτοι καθέξω θυμόν, ἀλλʼ ἄξω βίᾳ
κεἰ μοῦνός εἰμι τόνδε καὶ χρόνῳ βραδύς.
ἰὼ τάλας.
ὅσον λῆμʼ ἔχων ἀφίκου, ξένʼ, εἰ τάδε δοκεῖς τελεῖν.
δοκῶ.
τάνδʼ ἄρʼ οὐκέτι νεμῶ πόλιν.
τοῖς τοι δικαίοις χὠ βραχὺς νικᾷ μέγαν.
ἀκούεθʼ οἷα φθέγγεται;
τά γʼ οὐ τελεῖ.
Ζεύς γʼ ἂν εἰδείη, σὺ δʼ οὔ.
ἆρʼ οὐχ ὕβρις τάδʼ;
ὕβρις, ἀλλʼ ἀνεκτέα.
ἰὼ πᾶς λεώς, ἰὼ γᾶς πρόμοι,
μόλετε σὺν τάχει, μόλετʼ, ἐπεὶ πέραν περῶσʼ οἵδε δή.
τίς ποθʼ ἡ βοή; τί τοὔργον; ἐκ τίνος φόβου ποτὲ
βουθυτοῦντά μʼ ἀμφὶ βωμὸν ἔσχετʼ ἐναλίῳ θεῷ
τοῦδʼ ἐπιστάτῃ Κολωνοῦ; λέξαθʼ, ὡς εἰδῶ τὸ πᾶν,
οὗ χάριν δεῦρʼ ᾖξα θᾶσσον ἢ καθʼ ἡδονὴν ποδός.