Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.806-7.846a
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 7.806-846a
Not analysed yet
γλώσσῃ σὺ δεινός· ἄνδρα δʼ οὐδένʼ οἶδʼ ἐγὼ
δίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος εὖ λέγει.
χωρὶς τό τʼ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὰ καίρια.
ὡς δὴ σὺ βραχέα, ταῦτα δʼ ἐν καιρῷ λέγεις.
οὐ δῆθʼ ὅτῳ γε νοῦς ἴσος καὶ σοὶ πάρα.
ἄπελθʼ, ἐρῶ γὰρ καὶ πρὸ τῶνδε, μηδέ με
φύλασσʼ ἐφορμῶν ἔνθα χρὴ ναίειν ἐμέ.
μαρτύρομαι τούσδʼ, οὐ σέ· πρὸς δὲ τοὺς φίλους
οἷʼ ἀνταμείβει ῥήματʼ, ἤν σʼ ἕλω ποτέ
τίς δʼ ἄν με τῶνδε συμμάχων ἕλοι βίᾳ;
ἦ μὴν σὺ κἄνευ τοῦδε λυπηθεὶς ἔσει.
ποίῳ σὺν ἔργῳ τοῦτʼ ἀπειλήσας ἔχεις;
παίδοιν δυοῖν σοι τὴν μὲν ἀρτίως ἐγὼ
ξυναρπάσας ἔπεμψα, τὴν δʼ ἄξω τάχα.
οἴμοι.
τάχʼ ἕξεις μᾶλλον οἰμώζειν τάδε.
τὴν παῖδʼ ἔχεις μου;
τήνδε τʼ οὐ μακροῦ χρόνου.
ἰὼ ξένοι, τί δράσετʼ; ἦ προδώσετε,
κοὐκ ἐξελᾶτε τὸν ἀσεβῆ τῆσδε χθονός;
χώρει, ξένʼ, ἔξω θᾶσσον. οὔτε γὰρ τὰ νῦν
δίκαια πράσσεις οὔθʼ ἃ πρόσθεν εἴργασαι.
ὑμῖν ἂν εἴη τήνδε καιρὸς ἐξάγειν
ἄκουσαν, εἰ θέλουσα μὴ πορεύεται.
οἴμοι τάλαινα, ποῖ φύγω; ποίαν λάβω
θεῶν ἄρηξιν ἢ βροτῶν;
τί δρᾷς, ξένε;
οὐχ ἅψομαι τοῦδʼ ἀνδρός, ἀλλὰ τῆς ἐμῆς.
ὦ γῆς ἄνακτες.
ὦ ξένʼ, οὐ δίκαια δρᾷς.
δίκαια.
πῶς δίκαια;
τοὺς ἐμοὺς ἄγω.
ἰὼ πόλις.
τί δρᾷς, ὦ ξένʼ; οὐκ ἀφήσεις; τάχʼ εἰς βάσανον εἶ χερῶν.
εἴργου.
σοῦ μὲν οὔ, τάδε γε μωμένου.
πόλει μαχεῖ γάρ, εἴ τι πημανεῖς ἐμέ.
οὐκ ἠγόρευον ταῦτʼ ἐγώ;
μέθες χεροῖν
τὴν παῖδα θᾶσσον.
μὴ ʼπίτασσʼ ἃ μὴ κρατεῖς.
χαλᾶν λέγω σοι.
σοὶ δʼ ἔγωγʼ ὁδοιπορεῖν.
πρόβαθʼ ὧδε, βᾶτε βᾶτʼ, ἔντοποι·
πόλις ἐναίρεται, πόλις ἐμά, σθένει· πρόβαθʼ ὧδέ μοι.
ἀφέλκομαι δύστηνος, ὦ ξένοι ξένοι.
ποῦ, τέκνον, εἴ μοι;
πρὸς βίαν πορεύομαι.
ὄρεξον, ὦ παῖ, χεῖρας.
ἀλλʼ οὐδὲν σθένω.
οὐκ ἄξεθʼ ὑμεῖς;
ὦ τάλας ἐγώ, τάλας.