Ancient Greek
Episode 11, lines 11.1151-11.1185
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 11.1151-1185
Not analysed yet
λέγει γὰρ εἰδὼς οὐδέν, ἀλλʼ ἄλλως πονεῖ.
σὺ πρὸς χάριν μὲν οὐκ ἐρεῖς, κλαίων δʼ ἐρεῖς.
μὴ δῆτα, πρὸς θεῶν, τὸν γέροντά μʼ αἰκίσῃ.
οὐχ ὡς τάχος τις τοῦδʼ ἀποστρέψει χέρας;
δύστηνος, ἀντὶ τοῦ; τί προσχρῄζων μαθεῖν;
τὸν παῖδʼ ἔδωκας τῷδʼ ὃν οὗτος ἱστορεῖ;
ἔδωκʼ· ὀλέσθαι δʼ ὤφελον τῇδʼ ἡμέρᾳ.
ἀλλʼ εἰς τόδʼ ἥξεις μὴ λέγων γε τοὔνδικον.
πολλῷ γε μᾶλλον, ἢν φράσω, διόλλυμαι.
ἁνὴρ ὅδʼ, ὡς ἔοικεν, ἐς τριβὰς ἐλᾷ.
οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ, ἀλλʼ εἶπον, ὡς δοίην, πάλαι.
πόθεν λαβών; οἰκεῖον ἢ ʼξ ἄλλου τινός;
ἐμὸν μὲν οὐκ ἔγωγʼ, ἐδεξάμην δέ του.
τίνος πολιτῶν τῶνδε κἀκ ποίας στέγης;
μὴ πρὸς θεῶν, μή, δέσποθʼ, ἱστόρει πλέον.
ὄλωλας, εἴ σε ταῦτʼ ἐρήσομαι πάλιν.
τῶν Λαΐου τοίνυν τις ἦν γεννημάτων.
ἦ δοῦλος ἢ κείνου τις ἐγγενὴς γεγώς;
οἴμοι, πρὸς αὐτῷ γʼ εἰμὶ τῷ δεινῷ λέγειν.
κἄγωγʼ ἀκούειν· ἀλλʼ ὅμως ἀκουστέον.
κείνου γέ τοι δὴ παῖς ἐκλῄζεθʼ· ἡ δʼ ἔσω
κάλλιστʼ ἂν εἴποι σὴ γυνὴ τάδʼ ὡς ἔχει.
ἦ γὰρ δίδωσιν ἥδε σοι;
μάλιστʼ, ἄναξ.
ὡς πρὸς τί χρείας;
ὡς ἀναλώσαιμί νιν.
τεκοῦσα τλήμων;
θεσφάτων γʼ ὄκνῳ κακῶν.
ποίων;
κτενεῖν νιν τοὺς τεκόντας ἦν λόγος.
πῶς δῆτʼ ἀφῆκας τῷ γέροντι τῷδε σύ;
κατοικτίσας, ὦ δέσποθʼ, ὡς ἄλλην χθόνα
δοκῶν ἀποίσειν, αὐτὸς ἔνθεν ἦν· ὁ δὲ
κάκʼ εἰς μέγιστʼ ἔσωσεν. εἰ γὰρ οὗτος εἶ
ὅν φησιν οὗτος, ἴσθι δύσποτμος γεγώς.
ἰοὺ ἰού· τὰ πάντʼ ἂν ἐξήκοι σαφῆ.
ὦ φῶς, τελευταῖόν σε προσβλέψαιμι νῦν,
ὅστις πέφασμαι φύς τʼ ἀφʼ ὧν οὐ χρῆν, ξὺν οἷς τʼ
οὐ χρῆν ὁμιλῶν, οὕς τέ μʼ οὐκ ἔδει κτανών.