Ancient Greek · ~2 min
Choral 14
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 14.2-2
Not analysed yet
ὄλοιθʼ ὅστις ἦν, ὃς ἀγρίας πέδας
μονάδʼ ἐπιποδίας ἔλυσʼ μʼ ἀπό τε φόνου
ἔρυτο κἀνέσωσεν, οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων.
τότε γὰρ ἂν θανὼν
οὐκ ἦ φίλοισιν οὐδʼ ἐμοὶ τοσόνδʼ ἄχος.
θέλοντι κἀμοὶ τοῦτʼ ἂν ἦν.
οὔκουν πατρός γʼ ἂν φονεὺς
ἦλθον οὐδὲ νυμφίος
βροτοῖς ἐκλήθην ὧν ἔφυν ἄπο.
νῦν δʼ ἄθεος μέν εἰμʼ, ἀνοσίων δὲ παῖς,
ὁμολεχὴς δʼ ἀφʼ ὧν αὐτὸς ἔφυν τάλας.
εἰ δέ τι πρεσβύτερον ἔτι κακοῦ κακόν,
τοῦτʼ ἔλαχʼ Οἰδίπους.