Ancient Greek
Choral 6
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 6.2
Not analysed yet
οὐ τὸν πάντων θεῶν θεὸν πρόμον
Ἅλιον· ἐπεὶ ἄθεος ἄφιλος ὅ τι πύματον
ὀλοίμαν, φρόνησιν εἰ τάνδʼ ἔχω.
ἀλλά μοι δυσμόρῳ γᾶ φθινὰς
τρύχει ψυχάν, τάδʼ εἰ κακοῖς κακὰ
προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρὸς σφῷν.
ὁ δʼ οὖν ἴτω, κεἰ χρή με παντελῶς θανεῖν
ἢ γῆς ἄτιμον τῆσδʼ ἀπωσθῆναι βίᾳ.
τὸ γὰρ σόν, οὐ τὸ τοῦδʼ, ἐποικτίρω στόμα
ἐλεινόν· οὗτος δʼ ἔνθʼ ἂν ᾖ στυγήσεται.
στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅταν
θυμοῦ περάσῃς· αἱ δὲ τοιαῦται φύσεις
αὑταῖς δικαίως εἰσὶν ἄλγισται φέρειν.
οὔκουν μʼ ἐάσεις κἀκτὸς εἶ;
πορεύσομαι,
σοῦ μὲν τυχὼν ἀγνῶτος, ἐν δὲ τοῖσδʼ ἴσος.