Ancient Greek
Episode 9, lines 9.911-9.953
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 9.911-953
Not analysed yet
χώρας ἄνακτες, δόξα μοι παρεστάθη
ναοὺς ἱκέσθαι δαιμόνων, τάδʼ ἐν χεροῖν
στέφη λαβούσῃ κἀπιθυμιάματα.
ὑψοῦ γὰρ αἴρει θυμὸν Οἰδίπους ἄγαν
λύπαισι παντοίαισιν· οὐδʼ ὁποῖʼ ἀνὴρ
ἔννους τὰ καινὰ τοῖς πάλαι τεκμαίρεται,
ἀλλʼ ἐστὶ τοῦ λέγοντος, εἰ φόβους λέγοι.
ὅτʼ οὖν παραινοῦσʼ οὐδὲν ἐς πλέον ποιῶ,
πρὸς σʼ, ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον, ἄγχιστος γὰρ εἶ,
ἱκέτις ἀφῖγμαι τοῖσδε σὺν κατεύγμασιν,
ὅπως λύσιν τινʼ ἡμὶν εὐαγῆ πόρῃς·
ὡς νῦν ὀκνοῦμεν πάντες ἐκπεπληγμένον
κεῖνον βλέποντες ὡς κυβερνήτην νεώς.
ἆρʼ ἂν παρʼ ὑμῶν, ὦ ξένοι, μάθοιμʼ ὅπου
τὰ τοῦ τυράννου δώματʼ ἐστὶν Οἰδίπου;
μάλιστα δʼ αὐτὸν εἴπατʼ, εἰ κάτισθʼ ὅπου.
στέγαι μὲν αἵδε, καὐτὸς ἔνδον, ὦ ξένε·
γυνὴ δὲ μήτηρ ἥδε τῶν κείνου τέκνων.
ἀλλʼ ὀλβία τε καὶ ξὺν ὀλβίοις ἀεὶ
γένοιτʼ, ἐκείνου γʼ οὖσα παντελὴς δάμαρ.
αὔτως δὲ καὶ σύ γʼ, ὦ ξένʼ· ἄξιος γὰρ εἶ
τῆς εὐεπείας εἵνεκʼ· ἀλλὰ φράζʼ ὅτου
χρῄζων ἀφῖξαι χὤ τι σημῆναι θέλων.
ἀγαθὰ δόμοις τε καὶ πόσει τῷ σῷ, γύναι.
τὰ ποῖα ταῦτα; παρὰ τίνος δʼ ἀφιγμένος;
ἐκ τῆς Κορίνθου· τὸ δʼ ἔπος οὑξερῶ τάχα,
ἥδοιο μέν, πῶς δʼ οὐκ ἄν, ἀσχάλλοις δʼ ἴσως.
τί δʼ ἔστι; ποίαν δύναμιν ὧδʼ ἔχει διπλῆν;
τύραννον αὐτὸν οὑπιχώριοι χθονὸς
τῆς Ἰσθμίας στήσουσιν, ὡς ηὐδᾶτʼ ἐκεῖ.
τί δʼ; οὐχ ὁ πρέσβυς Πόλυβος ἐγκρατὴς ἔτι;
οὐ δῆτʼ, ἐπεί νιν θάνατος ἐν τάφοις ἔχει.
πῶς εἶπας; ἦ τέθνηκε Πόλυβος, ὦ γέρον;
εἰ μὴ λέγω τἀληθές, ἀξιῶ θανεῖν.
ὦ πρόσπολʼ, οὐχὶ δεσπότῃ τάδʼ ὡς τάχος
μολοῦσα λέξεις; ὦ θεῶν μαντεύματα,
ἵνʼ ἐστέ· τοῦτον Οἰδίπους πάλαι τρέμων
τὸν ἄνδρʼ ἔφευγε μὴ κτάνοι, καὶ νῦν ὅδε
πρὸς τῆς τύχης ὄλωλεν οὐδὲ τοῦδʼ ὕπο.
ὦ φίλτατον γυναικὸς Ἰοκάστης κάρα,
τί μʼ ἐξεπέμψω δεῦρο τῶνδε δωμάτων;
ἄκουε τἀνδρὸς τοῦδε, καὶ σκόπει κλύων
τὰ σέμνʼ ἵνʼ ἥκει τοῦ θεοῦ μαντεύματα.