Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.563-7.602
Sophocles, Φιλοκτήτης 7.563-602
Not analysed yet
ὡς ἐκ βίας μʼ ἄξοντες ἢ λόγοις πάλιν;
οὐκ οἶδʼ· ἀκούσας δʼ ἄγγελος πάρειμί σοι.
ἦ ταῦτα δὴ Φοῖνίξ τε χοἰ ξυνναυβάται
οὕτω καθʼ ὁρμὴν δρῶσιν Ἀτρειδῶν χάριν;
ὡς ταῦτʼ ἐπίστω δρώμενʼ, οὐ μέλλοντʼ ἔτι.
πῶς οὖν Ὀδυσσεὺς πρὸς τάδʼ οὐκ αὐτάγγελος
πλεῖν ἦν ἕτοιμος; ἢ φόβος τις εἶργέ νιν;
κεῖνός γʼ ἐπʼ ἄλλον ἄνδρʼ ὁ Τυδέως τε παῖς
ἔστελλον, ἡνίκʼ ἐξανηγόμην ἐγώ.
πρὸς ποῖον αὖ τόνδʼ αὐτὸς Οὑδυσσεὺς ἔπλει;
ἦν δή τις—ἀλλὰ τόνδε μοι πρῶτον φράσον
τίς ἐστίν· ἃν λέγῃς δὲ μὴ φώνει μέγα.
ὅδʼ ἔσθʼ ὁ κλεινός σοι Φιλοκτήτης, ξένε.
μή νύν μʼ ἔρῃ τὰ πλείονʼ, ἀλλʼ ὅσον τάχος
ἔκπλει σεαυτὸν ξυλλαβὼν ἐκ τῆσδε γῆς.
τί φησιν, ὦ παῖ; τί με κατὰ σκότον ποτὲ
διεμπολᾷ λόγοισι πρός σʼ ὁ ναυβάτης;
οὐκ οἶδά πω τί φησι· δεῖ δʼ αὐτὸν λέγειν
εἰς φῶς ὃ λέξει, πρὸς σὲ κἀμὲ τούσδε τε.
ὦ σπέρμʼ Ἀχιλλέως, μή με διαβάλῃς στρατῷ
λέγονθʼ ἃ μὴ δεῖ· πόλλʼ ἐγὼ κείνων ὕπο
δρῶν ἀντιπάσχω χρηστά θʼ, οἷʼ ἀνὴρ πένης.
ἐγώ εἰμʼ Ἀτρείδαις δυσμενής· οὗτος δέ μοι
φίλος μέγιστος, οὕνεκʼ Ἀτρείδας στυγεῖ.
δεῖ δή σʼ ἔμοιγʼ ἐλθόντα προσφιλῆ, λόγων
κρύψαι πρὸς ἡμᾶς μηδένʼ ὧν ἀκήκοας.
ὅρα τί ποιεῖς, παῖ.
σκοπῶ κἀγὼ πάλαι.
σὲ θήσομαι τῶνδʼ αἴτιον.
ποιοῦ λέγων.
λέγω. ʼπὶ τοῦτον ἄνδρε τώδʼ ὥπερ κλύεις,
ὁ Τυδέως παῖς ἥ τʼ Ὀδυσσέως βία,
διώμοτοι πλέουσιν ἦ μὴν ἢ λόγῳ
πείσαντες ἄξειν ἢ πρὸς ἰσχύος κράτος.
καὶ ταῦτʼ Ἀχαιοὶ πάντες ἤκουον σαφῶς
Ὀδυσσέως λέγοντος· οὗτος γὰρ πλέον
τὸ θάρσος εἶχε θατέρου δράσειν τάδε.
τίνος δʼ Ἀτρεῖδαι τοῦδʼ ἄγαν οὕτω χρόνῳ
τοσῷδʼ ἐπεστρέφοντο πράγματος χάριν,
ὅν γʼ εἶχον ἤδη χρόνιον ἐκβεβληκότες;
τίς ὁ πόθος αὐτοὺς ἵκετʼ; ἢ θεῶν βία
καὶ νέμεσις, οἵπερ ἔργʼ ἀμύνουσιν κακά;