Book 2, Chapter 8

τοιγαροῦν >τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ συνεργούσης, καὶ αὐτοὶ οἱ εὐσεβέστατοι >συνήγαγον ἡμᾶς ἐκ διαφόρων ἐπαρχιῶν καὶ πόλεων καὶ τὴν >ταύτην σύνοδον ἐπὶ τὴν Σάρδεων πόλιν γενέσθαι δεδώκασιν, >πᾶσα μὲν διχόνοια περιαιρεθῇ, πάσης δὲ κακοπιστίας >ἡ εἰς τὸν Χριστὸν εὐσέβεια μόνη παρὰ πᾶσι φυλάττηται >γὰρ ἀπὸ τῆς Σῴας ἐπίσκοποι, προτραπέντες καὶ αὐτοὶ παρὰ >εὐσεβεστάτων βασιλέων, μάλιστα δι’ ὅπερ ἐθρύλουν πολλάκις >τῶν ἀγαπητῶν ἀγαπητῶν ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ συλλειτουργῶν, Ἀθανασίου >ἐπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ Μαρκέλλου τοῦ ἐπισκόπου >᾿Αγκυρογαλατίας καὶ Ἀσκληπᾶ τοῦ Γάζης.