Ancient Greek
429.3 to 432.11
Theopompus Hist., Testimonia 429.3-432.11
Unproofread scanNot analysed yet
ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. πος, βεῖμα καὶ κλύδωνα πολέμου μάχεσθαι τοὺς Λαδίτην, τὸ δὲ ἔαρ Περσεφόνην· ἐκ δὲ Κρόνου καὶ κεδαιμονίους, ἀλλὰ τὰ μέσα τῆς πόλεως καὶ κυριώἈφροδίτης γεννάσθαι πάντα. τατα τοῖς ὁπλίταις περιεσπειραμένος, ἐχαρτέρει τὰς 294. λουμένων ἐκεῖνον ὀνομαστῇ, καὶ διαμάχεσθαι περὶ Τίς δ' ἂν ἡσθείη συναναπαυσάμενος τῇ καλλίστῃ γυτῆς χώρας κελευόντων, δὲ τῶν κακῶν αἴτιος ἐστίν, ναῖχὶ μᾶλλον ἢ προσαρτυνητᾶς οἷς γέγραφε περὶ ἐγκαύσας τὸν πόλεμον. Οὐχ ἦττον δὲ τούτων ἐλύ- . . . . . Θιάβης [Wyttenb. ex cod. Θήβης] Θεόπομπος; πουν τὸν Ἀγησίλαον οἱ κατὰ τὴν πόλιν θόρυβοι καὶ 295. κραυγαὶ καὶ διαδρομαὶ τῶν πρεσβυτέρων δυσανασχε- Atheneus I, p. 26, B, C :Θεόπομπος δὲ φησὶ τούντων τὰ γινόμενα, καὶ τῶν γυναικῶν οὐ δυναμέπαρὰ Χίοις πρώτοις γενέσθαι τὸν μέλανα οἶνον καὶ νων ἡσυχάζειν, ἀλλὰ παντάπασιν ἐκφρόνων οὐσῶν τὸ φυτεύειν δὲ καὶ τεραπεύειν ἀμπέλους Χίους πρώ- πρὸς τε τὴν κραυγὴν καὶ τὸ πῦρ τῶν πολεμίων. Cf. τους μαθόντας παρ' Οἰνοπίωνος τοῦ Διονύσου, δὲ καὶ φησιν, ἥδη τῶν Βωιωτάρχων ἐγνωκότων ἀπαίρειν, λογοῦσι Διονύσου γενομένου, μαθεῖν παρὰ τοῦ πα- τουςιν αὐτοῖς ἐφώδιον παρὰ τῶν πολεμίων προσγε- bum κατῦραι pro ἄλθει usurparetur, qua si- Θεόπομπος, ὁ φήσας ἐν ἄλλοις πλήρεις εἶναι τὰς Ἀθήνας Διονυσοχολάκων καὶ ναυτῶν καὶ λωποδυτῶν, ἐπὶ δὲ ψευδομαρτύρων καὶ συκοφαντῶν καὶ ψευδοκλητήρων. Longinus Περὶ ὕφους c. 31, 1 :«Δεινὸς ἦν ὁ Φίλιππος ἀναρχοραγήσαι πρᾶγματα. »Idem :Ὀμηρεύοντες . . . . Θεόπομπος δὲ δημρεῖν ἐντεῦθεν δημῆρους φησὶ λέγεσθαι. Eadem Suidas. μαι. »θεῖν · Θεόπομπος. In cod. MS. Καὶ ὁ Ἀλεξάνδρου περιστάς τὸ θρ. τ. Ἦ. ἐκράτει δὲ οὗτος λέοντος ἐκ μν. ε. Sequentia desunt.