Ancient Greek
84.3
Theopompus Hist., Testimonia 84.3
Unproofread scanNot analysed yet
Διέμι δὲ καὶ τὰ Ἑλληνικά, ἐπειδήπερ ἐνταῦθα ἐγενόμην τοῦ λόγου, αἰσχυνόμενος μὲν καὶ δεδιὼς μὴ δεῖξω μικρολογεῖσθαι. Τοῦτ’ οὖν ἐρῶν ἔρχομαι, ὅπως ἐκεῖνοι καὶ πλῆθος οὐσι τοῖς ἐαυτῶν ἐχρήσαντο πράγμασι· χῶν φανῶσι πολὺ μικρότερα διατάσσασθαι μὴ δυνηθέντες, δήλον δὲ συνθῆναι μενον εἰς τὴν ψῆφον. Ἐπραξαν μὲν γὰρ πᾶν ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ ἡγεμονίας Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι, καὶ τῶν αὐτῶν ἢ δύναμις πλεῖν τὴν θάλατταν καὶ τῶν Κυκλάδων ἄρχειν καὶ τὰ ἐπὶ Θράκης ἔχειν καὶ Πύλας καὶ Ἑλλησπόντον καὶ Κορυφάσιον· καὶ ταῦτ’ ἢν ἡ δύναμις. Καὶ ἔπαθον δὲ παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἰ τις σώματος ἐπιθυμῶν γενέσθαι κύριος δυνατὰς τινὰς καὶ ἄκρα λάβοι ἀντὶ ὅλου τοῦ σώματος καὶ ταῦτα ἔχων ἔχειν οἴστο ἀπερ ἐδούλευ· ὡς δὲ κάκεινοι ἡγεμονίας ἐπιθυμοῦσαντες νησίδια καὶ ἄκρα ἐπὶ θαλάττῃ καὶ λιμένας καὶ τοιαῦτα ἐξεκαραχώσαντο καὶ κατεπτήρρησαν περὶ τὴν θάλατταν, ὀνειροπολιῶντες ἡγεμονίαν μᾶλλον ἢ κτήσασθαι δυνηθέντες. Γενόμενοι δὲ ὅμως ἐπὶ καιρῶν ὥσπερ ἐν κλήρῳ περιόδῳ ἐπιστάται τῶν Ἑλλήνων ἐκάτεροι οὐδ’ εἰς μίαν, ὡς εἰπεῖν, γενεὰν διεσώσαντο τὴν τάξιν· οὐχὸν ἀμέμπτως γε· ἀλλὰ τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον τὴν Καθημεῖαν νίκην ἐνίχον ἀλλήλους περὶ τῆς ἡγεμονίας, ὥσπερ οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἑτέρους μόνους μισθοῦθαι ἀεὶ ὁ ἕτερος, ἀλλ’ αὐτοὶ τοῦ μέρους μεταλαμβάνειν. Τοῦτο μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων εἰς ἡγεμίαν (Pausanias: v. Thucyd. I, 94, 95) οὕτω διέθηκε τοὺς Ἕλληνας ὡς’ ἀπαλλαγέντας ἀπ’ αὐτῶν ἔχοντας, μόνους ἑαυτοὺς ἑτέρους ἄρχοντας ζητήσαι. Ἄντες δ’ ἑαυτοὺς Ἀθηναῖοι, ὡς χρόνος οὐ πολὺς διῆλθε, μετέγνισαν, οὔτε τῶν φόρων φέροντες τὴν ἀμετρίαν, οὔτε τοὺς ἐπὶ τῇ τούτων προφάσει κατασκέπτοντας αὐτοὺς, ἀνάσταστοι γε γενόμενοι καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν Ἀθηνῶν περὶ τῶν παρ’ ἑαυτοὺς ὑφεσθόντων λόγον, κληροῦχον τε σφίσι ἐπὶ τὴν γῆν πεμπόμενον καὶ παρὰ τοὺς φόρους ἀργυρολόγων, εἰ πού χρεια κατάσχοι ἑτέρα· προσεῖ τὰς τε ἀκροπόλεις ἐλευθέρας ἔχειν οὐ δυνάμενοι καὶ ἐπὶ τοῖς δημαγωγοῖς ὄντες τοῖς ἐκείνων, εὖ καὶ χειρὸν φρονοῦντες ὁμοίως, στρατεύσασθαι τε ἀναγκαζόμενοι στρατείας οὐκ ἀναγκαίας ἐν ἱερομηνίαις καὶ ἑορταῖς πολλάκις, ὡς δ’ εἰπεῖν ἀπλῶς, οὐδὲν τῆλικοῦτον τῆς προστασίας ἀπολαύοντες ἀνθ’ ὧν ταῦτα δέχον ἤν ὑπομείναι. Ἀσυχραίνοντες δ’ ἐκ τούτων τοὺς Ἀθηναίους οἱ πολλοὶ καὶ πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους πάλιν μεταστάντες τὸν αὐτὸν τρόπον ὀνπερ πρότερον ἀπ’ ἐκείνων πρὸς