Liber II., κα΄. Τῶν προκειμένων κεφαλαίων ὑποδείγματα.

Εἰς δὲ τὴν τῶν προκειμένων διάγνωσιν ὑποδείγμασι χρησόμεθα προτάξαντες ἐπίσημον γένεσιν. ἔστω Ἡλιον εἶναι Σκορπίῳ Σελήνην Καρκίνῳ, Κρόνον Ὑδροχόῳ, Δία Τοξότῃ, Ἄρεα Σκορπίῳ, Ἀφροδίτην Ζυγῷ, Ερμῆν Σκορπίῳ, ὡροσκόπον Ζυγῷ. ἐπεὶ οὖν νυκτερινὴ ἡ γένεσις, ζητῶ Σελήνην· αὕτη δὲ τυγχάνει Καρκίνφ τρίγωνος Ἀρεῖ, τὸν δὲ τοῦ Ἄρεος εὔρομεν ἐπαναφερόμενον ἰδίῳ οἴκῳ καὶ τριγὼνῳ καὶ αἱρέσει ἰδίᾳ· εἶτα τὴν ἐπίκοινον τούτῳ Ἀφροδίτην ὡροσκοποῦσαν ἰδίῳ οἴκῳ, τρίτην Σελήνην μεσουρανοῦσαν ἰδίῳ οἴκῳ. πρόδηλον οὖν, ὅτι ἔνδοξος ἡ γένεσις, ἐπιτόπως ἐσχηματισμένων τῶν οἰκοδεσποτῶν. ζητήσας δὲ καὶ τὸν κλῆρον εὑρον Ὑδροχόῳ τούτῳ ἔπεστι Κρόνος ὁ κύριος ἀγαθοτυχῶν ἰδίῳ οἴκῳ καὶ τριγώνῳ. ὁμοίως καὶ ια΄ τοῦ κλήρου τῆς τύχης τουτέστι περιποιητικὸν ζῴδιον Ζεὺς ἔχει. ἔλαβον δὲ καὶ ὕψωμα τῆς γενέσεως, ὃ ἀπὸ Σελήνης ἐπὶ Γαῦρον γίνεται ια΄ καὶ τὰ ἴσα ἀπὸ ὡροσκόπου Ζυγοῦ· κατέληξεν Λέοντι τῳ ἀγαθῷ δαίμονι· τούτου κύριος ὁ Ἥλιος, ὃς εὑρέθη μεσουρανῶν τῳ κλήρῳ τῆς τύχης, ἐποίησε λαμπροτέραν καὶ ἐνδοξοτέραν τὴν γένεσιν.