Latin
Lines 140-197
Appendix Vergiliana, Culex 140-197
Not analysed yet
Ilicis et nigrae species et fleta cupressus
Vmbrosaeque manent fagus hederaeque ligantes
Bracchia, fraternos plangat ne populus ictus,
Ipsaeque escendunt ad summa cacumina lentae
Pinguntque aureolos uiridi pallore corymbos;
Quis aderat ueteris myrtus non nescia fati.
At uolucres patulis residentes dulcia ramis
Carmina per uarios edunt resonantia cantus.
Hic suberat gelidis manans e fontibus unda,
Quae leuibus placidum riuis sonat acta liquorem;
Et quaqua geminas auium uox obstrepit aures,
Hac querulae referunt uoces quis nantia limo
Corpora lympha fouet; sonitus alit aeris echo
Argutis et cuncta fremunt ardore cicadis.
At circa passim fessae cubuere capellae
Excelsis subter dumis, quos leniter adflans
Aura susurrantis poscit confundere uenti.
Pastor ut ad fontem densa requieuit in umbra,
Mitem concepit proiectus membra soporem,
Anxius insidiis nullis, sed lentus in herbis
Securo pressos somno mandauerat artus.
Stratus humi dulcem capiebat corde quietem,
Ni Fors incertos iussisset ducere casus.
Nam solitum uoluens ad tempus tractibus isdem
Immanis uario maculatus corpore serpens,
Mersus ut in limo magno subsideret aestu,
Obuia uibranti carpens, grauis aere, lingua
Squamosos late torquebat motibus orbes:
tollebant aurae uenientis ad omnia uirus.
Iam magis atque magis corpus reuolubile uoluens
Attollit nitidis pectus fulgoribus *et se*
Sublimi ceruice caput, cui crista superne
Edita purpureo lucens maculatur amictu
Aspectuque micant flammarum lumina toruo.
Metabat sese circum loca, cum uidet ingens
Aduersum recubare ducem gregis: acrior instat
Lumina diffundens intendere et obuia toruus
Saepius arripiens infringere, quod sua quisquam
Ad uada uenisset. naturae comparat arma:
Ardet mente, furit stridoribus, intonat ore,
Flexibus euersis torquentur corporis orbes,
Manant sanguineae per tractus undique guttae,
Spiritibus rumpit fauces. cui cuncta parantur
Paruulus hunc prior umoris conterret alumnus
Et mortem uitare monet per acumina; namque,
Qua diducta genas pandebant lumina gemmis,
Hac senioris erat naturae pupula telo
Icta leui, cum prosiluit furibundus et illum
Obtritum morti misit; cui dissitus omnis
Spiritus excessit sensus. tum torua tenentem
Lumina respexit serpentem comminus; inde
Impiger, exanimis, uix compos mente refugit
Et ualidum dextra detraxit ab arbore truncum
(Qui casus sociarit opem numenue deorum
Prodere sit dubium; ualuit sed uincere talis
Horrida squamosi uoluentia membra draconis)
Atque reluctantis crebris foedeque petentis
Ictibus ossa ferit, cingunt qua tempora cristam;