Latin
2.19 to 2.35
Augustine, De Trinitate 2.19-35
Unproofread scanNot analysed yet
In propria venit, et aui eum non receperunt. Quotquot autem receperunt eum, dedit eia potestatem filios Dei fieri, iis qui credunt in nomine ejus: gui non ex sanguinibus, neque ex voluntate curtria, neque ex voluntate viri, sed ex Deo nali sunt. Et verbum earo jactum est, et habitarit in nobis. Et vidimus gloriam ejul, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratiæ et veritalis (Joan. I, 1-14). Hoe tOtUM quod ex Evangelio posui, in præcedentibus suis partibus babet quod immutabile ac sempiternum est, cujus contemplatio uos beatos facit: in consequentibus vero permixta cum temporalibus commelnorantur æterna. Ac per hoc aliqua ibi ad scientiam pertinent, aliqua ad sapientiam, sicut in libro duodecimo nostra praecessit distinctio. Nam, III principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum; hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum eat nihil: quod factum eat in ipso vita erat, et uita crat lux hominum, et lux in tenebrislucet, et tenebrae eam non comprehenderunt; contemplativam vitam requirit, et intellectuali mente cernendum est. Qua in re quante magis quisque profecerit, tanto fiet sine dubitatione sapientior. Sed propter id quod ait, Lux lucet ill tenebris, et tenebræ eam non comprehenderunt; Ide utique opus erat, qua crederetur quod non videretur. Tenebras quippe intelligi voluit, aversa ab hujusmodi luce eamque minus idonea contueri corda mortalium: propter quod adjungit et dicit, Fuit homo mis- SUI a Deo, cui nomen erat Joannes: hic venit in testimonium, ut testimonium perhiberet de lumine, III omnes crederent per illUnl. Hoc jam temporaliter gestum est, et ad scientiam pertinet, quae cognitione historica continetur. Hominem autem Joannem in phantasia cogitamus, quae de humanae naturæ notitia impressa esi nostrae memoriæ.