Book 88

item quales oculos quaerebat, cum loqueretur utique uidentibus, sed uidentibus per oculos carnis? nam cum ei diceret Philippus, "domine, ostende nobis patrem, et sufficit nobis:" bene quidem hoc intelligebat, ut demonstratus pater posset sufficere; sed cui non sufficiebat aequalis patri, quomodo sufficeret pater? quare autem non sufficiebat? quia non uidebatur. quare non uidebatur? quia nondum erat sanus oculus, unde posset uideri. hoc enim quod in carne domini uidebatur his oculis, non soli discipuli uiderunt qui honorauerunt, sed et Iudaei qui crucifixerunt. qui ergo aliter se uideri uolebat, alios oculos requirebat. et ideo sic respondit dicenti, "ostende nobis patrem, et sufficit nobis: tanto tempore uobiscum sum, et non me cognouistis? Philippe, qui me uidit, uidit et patrem." et ut interim fidei oculos sanaret, prius admonetur secundum fidem, ut possit ad speciem peruenire. et ne sic putaret Philippus cogitandum deum, quomodo uidebat in corpore dominum Iesum Christum, statim subiecit: "non credis quia ego in patre, et pater in me est?" iamdudum dixerat, "qui me uidit, uidit et patrem." sed nondum habebat Philippus sanum oculum, unde uideret patrem: atque ideo nec unde uideret ipsum filium patri coaequalem. itaque aciem mentis adhuc sauciam, et tantam lucem aspicere non ualentem, sanandam atque firmandam fidei medicamentis fomentisque suscepit, et ait, "non credis quia ego in patre, et pater in me est?" qui ergo nondum potest uidere quod demonstraturus est dominus, non quaerat prius uidere quod credat: sed prius credat, ut possit oculus sanari quo uideat. sola enim forma serui exhibebatur seruilibus oculis: quia ille qui non rapinam arbitratus est esse aequalis deo, si ab eis quos sanari uoluit iam uideri posset aequalis deo, non opus haberet semetipsum exinanire, et formam serui accipere. sed quia non erat unde uideretur deus, et erat unde uideretur homo; qui deus erat, factus est homo, ut id quod uidebatur, sanaret illud unde non uidebatur. ipse enim alio loco ait: "beati mundo corde, quoniam ipsi deum uidebunt." poterat utique Philippus respondere, et dicere, domine, ecce te uideo: talisne est pater, quale est hoc quod uideo; quoniam dixisti, qui me uidit, uidit et patrem? antequam hoc responderet Philippus, uel fortasse antequam cogitaret, cum dixisset dominus, "qui me uidit, uidit et patrem;" continuo subiunxit, "non credis quia ego in patre, et pater in me est?" illo enim oculo nondum uidere poterat, nec patrem, nec aequalem patri filium: sed ut sanaretur oculus ad uidendum, inungendus erat ad credendum. ideo antequam uideas quod uidere non potes, crede quod nondum uides. ambula per fidem, ut peruenias ad speciem. species non laetificabit in patria, quem fides non consolatur in uia. sic enim dicit apostolus: "quamdiu sumus in corpore, peregrinamur a domino." statimque subnectit quare adhuc peregrinamur, quamuis iam crediderimus: "per fidem," inquit, "ambulamus, non per speciem."