Latin
Lines 282-325
Avienus, Aratea 282-325
Not analysed yet
aut Pelusiaci magis es dea litoris Isis,
digna poli, consors et cura latrantis Anubis,
seu <tu> diua Ceres -sic nam tibi flagrat arista
et ceu Siriaco torretur Spica calore
protentata manu -seu quae pernicibus alis
nec sat certa gradum uiduataque uertice summo
fluxa pilae uertis uestigia, lubrica ut aeuum
sors agat et subitis obrepat mobile fatum
temporibus. precor, in terras procul aethere ab alto
flecte oculos placidamque meis, uenerabilis, oro,
Pande sacris aurem. Tu, cum sincera priorum
uita hominum nullis ageret sub legibus aeuum
aureaque innocuos seruarent saecula mores
sponte sua, nec criminibus uia prompta pateret,
inter confusos populorum libera coetus
uersabare libens, nullique obnoxia culpae
corda inhibens medias casto res more tenebas.
Nullus telluri limes datus, indice nullo
culta secabantur, neque iam discretio campum
metiri in dominos monstrauerat; omnia rerum
usurpantis erant, promiscaque iura per agros:
praestiterat cunctis communia cuncta uideri.
Denique cum placidas crebro dea uiseret urbes
tectaque iusta uirum passim succederet, illa
feruentis late pelagi natura salumque
fluctibus instabile et glauci uada turgida ponti,
qua senior cano nutrit sub gurgite Nereus
delphinos uirides et physeteras anhelos,
ignorata suo seclusaque fine iacebant.
Nulla fides undis, tumido commercia fluctu
nulla petebantur, neque longis nauita terris
insinuare ratem suffecerat, exul ut oris
omnibus externas ueheret per inhospita gazas
aequora et insano penderet saepe profundo.
Omnia sed cunctis nasci dabat aurea terris
Iustitia et nullo discreuerat aere regna.
At postquam argento deformis uiluit aetas,
rarius in terras os inclinabat honestum
iam dea; uix summos adlabens denique montis,
cum cedente die Phoebus sub nocte propinqua
occiduus pronos urgeret in aequora currus,
usurpandam oculis sese dabat adcurrentum,
non ut fessa uirum repararet gaudia uultu,
sed crepula ut late uomeret conuicia uoce.