Latin

Lines 1.157-1.163

Bebel, Heinrich Bebel (1472-1518) 1.157-163

Not analysed yet

Quare indoctis meliora beneficia conferantur.
Cum nuper in convivio quidam esset conquestus quod pinguiora beneficia indoctis conferantur, nec uspiam locus sit litteratis, respondit alter, non incongrue. Nam et vilioribus asinis et pusillis maxima onera imponuntur, egregiis vero caballis levissimi adolescentes, ne premantur a gravioribus.
De quodam mercatore.
Quidam Francofurdiae ferrum empturus dixit ad venditorem se nihil cuiquam debere, neque quicquam hactenus nisi prompta pecunia emisse. Nunc tamem se petere ut ille sibi ferrum ad aliquem terminum, ut dicitur, hoc est ad praescriptum diem venderet. Cui venditor. Ego nihil tibi (inquit) sine parata pecunia dabo. propterea quod aut nullam fidem habeas, quoniam mercatores non semper pecuniam habent. aut quod nihil sis hactenus mercatus. aut tam dives es ut non opus habeas aliquo temino, proinde non exspectabo.
De homine quodam docto.
Doctus quidam homo et mihi notissimus, de cuius gestis plura dicenda essent quam ullius alterius, propterea quia praeter cetera incredibilia et infinita, in cartusiam. cui addixisset se miro ingenio meretricem olim etiam monialem, clam introduxerit, diuque apud se retinuerit. miro artificio subter mensam occultatam, sed quam tandem ex nidore cuiusdam animalis assi prodiderit, eam potissimum ob causam quod venisset iam in magnam suspicionem quia omnia esculenta et poculenta ad usque fundum semper exhaurire consueverit. cum qua tandem expulsus erat, multaque regna perlustravit. Is inquam doctor, cum admoneretur a quodam viro egregio, ne tam aperte mentiretur, quod inde eius famae, eruditioni, fideique non modicum detraheretur. Non faciam inquit. Nam ad minus quinque amnis cogerer frustra verum dicere antequam diluerem mendaciorum maculam, iamdiu contractam. In his annis malo liber eem in loquendo, nescio enim quamdiu vivam. quia si brevi mors mihi incumberet, frustra fuissem servus veritatis.
De astutia mulierum.

Latin

Lines 1.157-1.163

Bebel, Heinrich Bebel (1472-1518) 1.157-163

Not analysed yet

Quare indoctis meliora beneficia conferantur.
Cum nuper in convivio quidam esset conquestus quod pinguiora beneficia indoctis conferantur, nec uspiam locus sit litteratis, respondit alter, non incongrue. Nam et vilioribus asinis et pusillis maxima onera imponuntur, egregiis vero caballis levissimi adolescentes, ne premantur a gravioribus.
De quodam mercatore.
Quidam Francofurdiae ferrum empturus dixit ad venditorem se nihil cuiquam debere, neque quicquam hactenus nisi prompta pecunia emisse. Nunc tamem se petere ut ille sibi ferrum ad aliquem terminum, ut dicitur, hoc est ad praescriptum diem venderet. Cui venditor. Ego nihil tibi (inquit) sine parata pecunia dabo. propterea quod aut nullam fidem habeas, quoniam mercatores non semper pecuniam habent. aut quod nihil sis hactenus mercatus. aut tam dives es ut non opus habeas aliquo temino, proinde non exspectabo.
De homine quodam docto.
Doctus quidam homo et mihi notissimus, de cuius gestis plura dicenda essent quam ullius alterius, propterea quia praeter cetera incredibilia et infinita, in cartusiam. cui addixisset se miro ingenio meretricem olim etiam monialem, clam introduxerit, diuque apud se retinuerit. miro artificio subter mensam occultatam, sed quam tandem ex nidore cuiusdam animalis assi prodiderit, eam potissimum ob causam quod venisset iam in magnam suspicionem quia omnia esculenta et poculenta ad usque fundum semper exhaurire consueverit. cum qua tandem expulsus erat, multaque regna perlustravit. Is inquam doctor, cum admoneretur a quodam viro egregio, ne tam aperte mentiretur, quod inde eius famae, eruditioni, fideique non modicum detraheretur. Non faciam inquit. Nam ad minus quinque amnis cogerer frustra verum dicere antequam diluerem mendaciorum maculam, iamdiu contractam. In his annis malo liber eem in loquendo, nescio enim quamdiu vivam. quia si brevi mors mihi incumberet, frustra fuissem servus veritatis.
De astutia mulierum.