Latin
Lines 1.288-1.293
Bebel, Heinrich Bebel (1472-1518) 1.288-293
Not analysed yet
De imperito sacerdote.
Sacerdos quidam Augustensis cum multas fabulas resque inanes et superstitiosas, atque apocrypha pro veris plebi contionatus esset, interrogatur in quibus id libris doctoribusque legisset, Respondit se non legisse, verum a carissima matre iam mortua saepius audivisse, quae mulier honesta et veridica fuisset habitaque ab omnibus mortalibus.
De quodam versificatore graecissante.
Olim fuit mihi sodalis non indoctus, ceterum ad carmen sine gratiis et venere, cuius dum nuper quosdam versiculos paucos legissemus, quorum initium cum tumidius antimacho diiudicaretur, finisque in ridiculum murem desineret, non sine Prisciani summa iniuria, dixit Henrichmannus meus. Hos versus nisi Sibylla legerit, alium neminem interpretari posse credo, sine manifestario soloecismo et barbarismo. Ad quod ego. Detis ei hanc veniam versuum. nunc enim animum adiecit ad elementa graeca, graecissatque strenue. Ibi alter admodum facetus, totusque in risum effusus dixit. Ist er von Graezinga? Ich mein im geschech vuie mir. vuan mir ist ietz das latin erleidet, ich vuill auch kriechesch lernen. Hoc est. Estne graezingensis. (Est enim Graecinga oppidulum non procula Tubinga septem forsan milibus passuum) verum illi ut mihi contigisse credo. Sordet enim, atque fastidio etiam est mihi nunc lingua latina, credo nos nunc graecissaturos.
De quibusdam iudicibus.
Quidam mihi notus, semel cum litem perdidisset in iudicio, dixit ad iudices. Iam nunc saepius litigavi apud vos, et semper succubui. quod si tu praefecte esses pater meus, ceterique iudices omnes mei fratres, sperarem et me aliquando sententiam apud vos obtenturum. Tam magnos aculeos, atque incitamentum credidit habere favorem vel odium in utramque partem. Et ita profecto est, ut favor etiam in spectato viro totis viribus, velisque et remis, ut dicitur, etiam nobis non sentientibus eat in mitiorem, melioremque sententiam. E contrario odium nihil non asperum iudicet.