Latin
Chapter 25
Benedict, Regula 25.11
Unproofread scanNot analysed yet
Quinto, cum excommunicato communicantem similem cum eo excommunicationis vindictam sortiri voluit, quod tantum cavendum constat cum majori excommunicatione devincto. Sexto, accedit communis commentatorum aliorumque sententia, qui S. Benedictum hoc praesertim capite de ecclesiastica excommunicatione locutum censent. Ita Hildemarus, Bernardus Cassin. ,Boherius in utroque comm. ,Turrecremata, Guido Juvenalis, Matthias Lambertus in cap. 25, Joannes Craesbeeck in cap. 23, Alardus Gazaeus in comment. ad Cassiani lib. ii. c. 16; Antonius Perezius, in cap. 25; Theophilus Raynaudus, lib. de Monitoriis eccles. p. ii, c. 1, n. 6; Hugo Menardus ad Concord. Regul. c. 30, §1, etc. 32, §1, et c. 34, §1; Benedictus Haeftenus lib. viii, tract. 4, disq. 1, quibus addere potuissemus S. Bernardum, serm. 44 in Cant. ,in quorum omnium referendis testimoniis nimius essem: unus omnium ad instar sufficiet Hildemarus, ut pole antiquissimus; nec infimus inter Regulae commentatores. Itaque scribens in hoc caput sic loquitur: «Hoc capitulum generavit illam sententiam Pauli apostoli, in qua dicit: Tradite hujusmodi hominem Satanae in interitum carnis; inde etiam sacri canones qui hominem ab ecclesia separant trac… sunt. »Et iterum: «Sciendum est quia istud capitulum de canonica auctoritate tractum est; nam in Veteri Testamento ita praecipitur, ut si leprosus fuerit, maneat extra castra; si autem non fuerit, maneat in castris. Illa lepra significat illa peccata pro quibus extra Ecclesiam fieri debet. Similiter et pollutio majorum peccatorum tenet figuram sicut lepra; per castra autem intelligitur Ecclesia. »Et ad cap. 27: «Magnum studium debet esse abbati de illo excommunicato, ne contingat ante mori, quam reconcilietur; quia si ante, quod absit, mortuus fuerit, secundum canonicam auctoritatem pro eo sacrificium offerri non debet, etc. »Quod confirmari posset exemplo sanctimonialium quas S. P. Benedictus excommunicavit.