Latin
Lines 1.195-1.231
Bernard of Cluny, Liber Secundus 1.195-231
Not analysed yet
Est, neque mentior, ad mala laetior, ad bona tristis;
Reproba comprobat et proba reprobat, omnis in istis.
Scit bona vocibus, acta sed actibus edere nescit,
Prompta malo viget, aegra deo riget, et lapidescit.
Aurea secula cordaque credula praeterierunt,
Sunt modo sarcina, qui neque crimina, nec mala quaerunt;
Suntque peripsema, qui lucra plurima non sibi servant,
Qui lucra grandia, lucra forensia non coacervant.
Vult modo carnea, commoda terrea vult modo quisque,
Praeest gula plebibus, aes senioribus, error utrisque.
Gratia venditur omneque curritur in scelus aere.
Cumque fides labet, omnis habens habet, horret egere,
Cana fides fuit, hac amor hac ruit ordo ruente.
Stante fide stetit ordo; fugam petit hac fugiente.
Pectora sobria praetereuntia praeterierunt,
Corda virilia, casta cubilia, terga dederunt.
Lex domini ruit, improba non luit improbus ausus.
Ausibus ultio deest, datur unctio, pro cruce plausus.
Vis caret obice, crimina vindice, iudice lites,
Probraque verbere, furtaque carcere, praesule mites.
Prorsus ad impia larga licentia fertur, ubique
In mala curritur et male vivitur, itur inique.
Iuris abit status, est scelerum latus undique fultum.
Qui male quod libet audet et exhibet, audit inultum;
Fertur ad omnia transgredientia ramus olivae.
Mors replet aemula crimine secula, Tartara cive.
Transgredientibus evenit omnibus, O furor, O fraus,
Pro cruce plaudere, pro truce suggere, pro stimulo laus.
Vis habet ubera, fictio prospera, fastus honorem,
Lac levis actio, sceptra remissio, probra favorem,
Iusticiae vigor, Ecclesiae rigor, ordoque patrum
Nunc ubi praeminet aut ubi permanet unio fratrum?
Quae manus obvia sumit in impia, sive superba?
Non ego verbera dico sed aspera, dicere verba.
Corde quis aestuat ut scelus arguat invaluisse?
Quis pater ordinis est similaginis hostia frissae?
Quis modo dux bonus excipiens onus omne suorum?