17.1 to 17.5

1 Et ait ad discipulos suos: "Impossibile est ut non veniant scandala; vae autem illi per quem veniunt. 2 Utilius est illi si lapis molaris imponatur circa collum eius, et proiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis. 3 Attendite vobis! Si peccaverit in te frater tuus, increpa illum, et si paenitentiam egerit, dimitte illi. 4 Et si septies in die peccaverit in te, et septies in die conversus fuerit ad te, dicens: 'Paenitet me', dimitte illi". 5 Et dixerunt apostoli Domino: "Adauge nobis fidem". 6 Dixit autem Dominus: "Si habueritis fidem sicut granum sinapis, dicetis huic arbori moro: 'Eradicare, et transplantare in mare', et obediet vobis. 7 Quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem, qui regresso de agro dicat illi: 'Statim transi, recumbe'. 8 Et non dicat ei: 'Para quod cenem, et praecinge te, et ministra mihi donec manducem, et bibam, et post haec tu manducabis, et bibes?' 9 Numquid gratiam habet servo illi, quia fecit quae ei imperaverat? 10 Sic et vos, cum feceritis omnia quae praecepta sunt vobis, dicite: 'Servi inutiles sumus: quod debuimus facere, fecimus'." 11 Et factum est, dum iret in Ierusalem, transibat per mediam Samariam et Galilaeam. 12 Et cum ingrederetur quoddam castellum, occurrerunt ei decem viri leprosi, qui steterunt a longe, 13 Et levaverunt vocem, dicentes: "Iesu praeceptor, miserere nostri". 14 Quos ut vidit, dixit: "Ite, ostendite vos sacerdotibus". Et factum est, dum irent, mundati sunt. 15 Unus autem ex illis, ut vidit quia mundatus est, regressus est, cum magna voce magnificans Deum, 16 et cecidit in faciem ante pedes eius, gratias agens; et hic erat Samaritanus. 17 Respondens autem Iesus, dixit: "Nonne decem mundati sunt? Et novem ubi sunt? 18 Non est inventus qui rediret, et daret gloriam Deo, nisi hic alienigena?" 19 Et ait illi: "Surge, vade, quia fides tua te salvum fecit".