1.1 to 1.3

FRANCISCUS Drakus eques Anglus, augere studens nomen principis patriaeque suae, de expeditione in Indias occidentales iterum cogitavit, eamque in rem classem viginti quinque navium paravit, in qua fuere bis mille trecenti tum milites, tum nautae, et eam in portum Plymouthensem pridie Idus Septembris anno MDLXXXV deduxit. Capitaneos autem aliquot strenuos aliosque viros nobiles comites habuit, quorum nomina ista: Christophorus Carleil vicarius generalis (ut vocant), homo rei militaris qua mari, qua terra peritissimus; Antonius Powel sergantus maior exercitus totius, ut hodie dicunt; Matthaeus Morgan, Ioannes Sampson, Antonius Plott, Ioannes Marchant, Edwardus Wynter, Ioannes Goringe, Robertus Piew, Georgius Berton, Walterus Bygges, Richardus Stanton, Ioannes Hannam. 2. Et hi quidem terra militiae duces sive capitanei. Mari, navium praefecti isti: Martinus Frobicher viceadmirallius, vir rei maritimae peritissimus, qui ante aliquot aliis expeditionibus etiam toti classi praefuerat; Franciscus Knollis, Thomas Frenar, Gulielmus Cicel, Iacobus Carleil, Henricus Whyte, Thomas Drake, Thomas Seely, capitaneus Rivers, capitaneus Martinus, capitaneus Baylie, capitaneus Crosse, capitaneus Fortescus, capitaneus Carlese, capitaneus Hauukins, capitaneus Erizo, capitaneus Moone, capitaneus Vaghan, capitaneus Varney, capitaneus Gilman, nobilesque alii multi, quorum nomina hic non recensentur. 3. Postquam hinc XVIII Kalend. Octobr. solvissemus, primum venimus ad Baionias insulas Hispaniae, quo tum ventus adversus tam tempestas subito exorta, et aquae recentis penuria nos appellere coegit. Vixdum anchoras ieceramus, cum generalis noster naves omnes maiores minoresque militibus et omne genus armis instrui, inque omnem eventum paratas esse iubet. Quo facto, conscendit etiam galeottam suum (ita genus navigii quo ipse vehebatur vocamus), urbemque Baionam versus tetendit, eam, Deo bene adiuvante, occupare cogitans. Vixdum dimidiam leucam huius itineris confeceramus, et ecce quidem mercator Anglus a praefecto urbis ad nos mittitur, quaesitum qui cuiatesque essemus. Cum quo generalis noster aliquandiu collocutus accersivit ad se capitaneum Sampsonem eumque ad praefectum misit, duo scisitaturum quorum certior ab ipso fieri vellet. Primum, bellumne apertum inter Anglis Hispanosque esset; deinde, cur mercatores nostri illic cum mercibus suis detinerentur. Qui, ut cum mercatore in urbem venit, vidit cives omnes praefectumque ipsum non parum attonitos ac turbatos ob tam repentinam tantae rei novitatem. Interea generalis noster, consilio Christophori Carleil vicarii sui generalis, constituit sibi non alibi morandum diutius, sed urbem ipsam propius accedendam, unde, si fortassis ita facto opus esset, reverso Sampsone, facilius ante tenebras praeter opinionem omnium eam occupare aut etiam oppugnare posset. Rediit inde Sampson cum hoc responso. Primum, quantum ad pacem aut bellum, praefectum non habere quod respondeat, utpote qui unus e subditis regis sui dumtaxat esset, penes quem, non se, belli indicenda potestas esset. Mercatores autem eorumque merces mandato regis detentas fuisse, non tamen ea mente ut damni quid inde paterentur, et ante octo dies aut circiter eiusdem mandatum promulgatum esse alterum, mercatores Angli cum mercibus suis libere ire quo vellent sinerentur. Ad cuius rei fidem mittebat una ad nos nostrae gentis mercatores aliquot qui tum in urbe erant, et in partibus illis negotiabantur. Qui cum id quod res esset generali nostro exposuissent, in consilium a nostris itum, quid potissimum facto opus, optimumque et necessarium visum ob noctem iam imminenetem, quam primum in terram ire, id quod demum iam multa vespera factum est. Ubi, lecto loco nostris quam fieri poterat commodissimo, vigiliisque ubique dispositis, totam noctem conquievimus. Quo postridie ad nos reficiendos praefectus urbis misit vinum, oleum, poma, uvas, marmaladum (ita scitamentum quoddam mellitum ipsi vocant) et id genus xenia alia. Circa mediam noctem subito mutata aeris tempestas consilium nos etiam mutare coegit, tutiusque visum nos quam primum in naves nostras recipere, quam diutius ibi haerere. Sed antequam ad classem nostram pervenire possemus, tempestas ingens repentino oborta, ita ut pleraeque naves anchoris solutis fluctuarent, aliae, non sine magno discrimine vectorum ,committere statim vela ventis cogerentur, inter quas quaedam nomine Tallebot, item alia Haukins, et alia quae vocata Speedwel. Haec sola varie agitata in Angliam appulit, duae istae nos iterum secutae, et adsecutae. Trium dierum haec tempestas fuit. 4. Quae ut primum sedavit, vicarius generalis Carleil a generali nostro cum ipsius galeotta, aliaque navi sua, et tribus aliis minutisque aliquot naviculis ad urbem Vigonem missus visere si quid sibi illic locisve vicinis praedae aut emolumento esse posset. Ubi naves aliquot cepit supellectile multa aliisque haud magni pretii rebus onustas, sed inter eas una erat qua donaria vecta templi maioris Vigonensis, argenteaque utensilia multa, et in iis magna quaedam crux pretii item magni, artificiosissime caelata deaurataque. Conquestos cives post intelleximus ea quae vice ista amiserant plus quadriginta millibus ducatorum valuisse. Postero die ex hisce insulis generalis noster solvit, et Vigonem a tergo reliquens portum non procul inde sibi quam commodissimum delegit, tam ob stationem navium tutissimam loci opportunitatem, quam etiam ob aquam ibi recentem. Ubi dum classis nostra sedet, gubernator Galliciae (regionis, ut volunt, olim Callaicis inhabitatae) manum tot militum quot potuit subito collegit, ut videbatur, bis mille peditum et equitum trecentorum, cumque iis in eam partem regionis concessit ubi optime classem nostram in conspectu habere posset, atque ibi suos manere iussit. Unde ad nos misit qui generalem nostrum ad colloquium posceret, quod concessum ea conditione, ut in actuaria aliqua aut alia minuta navi ad eum veniretur, obsidesque utrinque darentur. Quod statim ut ratum habuit gubernator, cum duobus comitibus sese scaphae nostri viceadmirallii commisit, quae pro eo ad littus missa fuerat, eique generalis noster cum scapha itidem sua obviam processit. Ubi convenit, aquae recentis tantum quantum vellemus usuique nostro necessarium esset nobis per homines nostros haurire, aliaque omnia ad nos reficiendos, pretio iusto persoluto, ibidem comparare liceret.