Latin
Lines 1.256-1.298
Carmen de Martyrio, Incerti Auctoris (Hilarii?, Valerii Cemenelensis?) Carmen de Martyrio Maccabaeorum (c. 5th century A.D.) 1.256-298
Not analysed yet
o quanta est virtus, quanta est fiducia forti!
sed iam ne dubites medias pervincere flammas!
victor eris, mihi crede, puer, victorque redibis.
ossibus et validis miscebunt corpora nervi,
servatas animas iterum in nova viscera reddent.
sed ne forte tamen rapidus te terreat ignis:
fratrum sume animos aeternumque invoca nomen."
iussa facit tacitusque deum testatur et orat
murmure, quo poterat. puerum non impedit aetas,
non timuit cratem expositam matrique volenti
paruit et dicto citius superinruit ignes.
cesserunt flammae, cessit dolor omnis et una
corpus et ignis erat: corpus superaverat ignem,
spiritus ante tamen placidas superaverat auras.
laeta dolet tacite mater pressoque dolore
tristitiam luctusque suos in gaudia vertit.
Interea trepidat et curas corde volutat
non de praeteritis, sed de puerilibus annis
qui superant, ne forte negent, ne forte timorem
concipiant animo regique attendere malint.
quo minor est aetas, maior metus; anxia secum
ducit heu curas: et iam spes ac timor una
luctantur matrisque piae per viscera currunt.
spes tamen est melior, natum ut procedere vidit,
et procul exultans: "Video, quid possit in isto
spes conferre mihi; vultus agnoscere nostros
debet et hic, fratrum numero parere suorum.
forsitan hunc solum puerilia pectora tangant
indigneque ferat, quod sic velut hostia detur.
adloquar et paucis conabor dicere verbis,
sit memor ut potius generis quam temporis huius:
Si te nobilitas, generis si tangit origo,
respice, nate, tuos, Israhel quoque respice, nate.
noli annos numerare tuos, puer; incipe forti
pectore ferre deum. tradent hoc saecula saeclis,
quod tua det fortis aetas exempla futuris
temporibus. da, nate, precor, quodque amplius hoc est:
cogita, quae fugias et quam meliora petantur.
non te sollicitet stolidi fallacia regis,
sed crescant istaec nunc in contraria." victor
spiritus extinxit flammas; sic deinde vocatum,
quod dederat, corpus tellus adaperta recepit,
sanctaque, quae superest, anima inviolata recessit.