Latin
Lines 1.299-1.341
Carmen de Martyrio, Incerti Auctoris (Hilarii?, Valerii Cemenelensis?) Carmen de Martyrio Maccabaeorum (c. 5th century A.D.) 1.299-341
Not analysed yet
Quamvis lassa parens, perque et sua vulnera victrix
procidit in faciem pariter manibusque supinis
has habuit voces et talia verba locuta est:
"Qui tenes imperium caeli terraeque marisque,
sidera qui caelo, qui das animalia terris,
aequoribus pisces, avibus qui temperas auras:
ad te, magne, meae mentis fiducia surgit,
qui chaos inmensum, caeca caligine mixtum,
dividis in partes et das noctemque diemque,
lunamque ac solem, vario quos tempore semper,
nocte dieque, iubes lumen praebere per orbem.
post haec das hominem, cuius de semine mundus
completur, mortale genus, cui lingua loquescit
dissona per gentes; sapor est tamen omnibus unus.
sed quid mutarit meritumque hominumque loquellas,
longa referre mora est: coeptis insistere certum est.
te mare divisum virga tenuisse fatemur,
dum pede per siccum populus transcenderet aequor
Aegypti fugiens mortes regemque Pharaon,
qui sibi sanctorum numerum servire iubebat,
quem tua maiestas Mose duce transtulit amne
servatumque tua tutum virtute diremit.
terra dabat fructus, quos te cogente ferebat,
et sitis ad requiem quaesita est lympha latebris.
umor erat nullus: cuncti clamore querentes
poscebant Mosen, daret ut sitientibus undas.
ad quos ille brevi sic est sermone locutus:
"Credite posse deum, quidquid petieritis ab illo,
qui potis est virga hac amnem defundere saxo,
ut veniant fontes tota regione negati."
percussitque simul: dicto velocius omni
emisit saxum fontes dulcedine prima.
confiteor, totus cum sit tibi debitor orbis,
tu, quidquid possunt gentes, potes omnia solus,
et quod non capiunt gentes, capis omnia solus.
tu mortale genus curis onerasque levasque:
te precor, attonita mente confirma timentem,
ne desit fratrum numero meus infimus infans
ignarusque sui; quem iam procul ecce teneri
conspicio turba circumveniente frequenti.
hunc propter solum lacrimas mihi commovet aetas;
unus enim superest, de quo mihi maxima cura est,
ne tener ignoret, qua sit de gente creatus.