Actio 2, Book 3

his te litteris, homo audacissime atque amentissime, iugulatum esse non sentis? non vides, cum is qui tibi successit aratores reliquos appellet, hoc eum diserte scribere, reliquos hos esse non ex bello neque ex aliqua eius modi calamitate, sed ex tuo scelere, importunitate, avaritia, crudelitate? recita cetera. tamen pro eo vt temporis difficvltas aratorvmqve penvria tvlit. Aratorum, inquit, penuria. si ego accusator totiens de re eadem dicerem, vererer ne animos vestros offenderem, iudices. clamat Metellus, nisi litteras misissem: non est satis. nisi praesens confirmassem: ne id quidem satis est. reliqvos, inquit, aratores. reliquos? prope lugubri verbo calamitatem provinciae Siciliae significat: addit, aratorvm penvria.