Latin · ~7 min
Lines 1.143-1.191
Claudian, Panegyricus de quarto consulatu Honorii Augusti 1.143-191
Not analysed yet
qui vatum discursus erat? tibi corniger Hammon
et dudum taciti rupere silentia Delphi,
te Persae cecinere magi, te sensit Etruscus
augur et inspectis Babylonius horruit astris,
Chaldaei stupuere senes Cumanaque rursus
intonuit rupes, rabidae delubra Sibyllae.
nec te progenitum Cybeleius acre sonoro
lustra vit Corybas: exercitus undique fulgens
adstitit; ambitur signis augustior infans,
sentit adorantes galeas, redditque ferocem
vagitum lituus. Vitam tibi contulit idem
imperiumque dies; inter cunabula consul
proveheris, signas posito modo nomine fastos
donaturque tibi, qui te produxerat, annus.
ipsa Quirinali parvum te cinxit amictu
mater et ad primas docuit reptare curules.
uberibus Sanctis inmortalique dearum
crescis adoratus gremio: tibi saepe Diana
Maenalios arcus venatricesque pharetras
suspendit, puerile decus; tu saepe Minervae
lusisti clipeo fulvamque impune pererrans
aegida tractasti blandos interritus angues;
saepe tuas etiam iam tum gaudente marito
velavit regina comas festinaque voti
praesumptum diadema dedit, tum lenibus ulnis
sustulit et magno porrexit ad oscula patri.
nec dilatus honos: mutatur principe Caesar;
protinus aequaris fratri. Non certius umquam
hortati superi, nullis praesentior aether
adfuit ominibus. tenebris involverat atra
lumen hiems densosque Notus collegerat imbres.
sed mox, cum solita miles te voce levasset,
nubila dissolvit Phoebus pariterque dabantur
sceptra tibi mundoque dies: caligine liber
Bosphorus adversam patitur Calchedona cerni.
nec tantum vicina nitent, sed tota repulsis
nubibus exuitur Thrace, Pangaea renident
insuetosque palus radios Maeotia vibrat.
nec Boreas nimbos aut sol ardentior egit:
imperii lux ilia fuit; praesagus obibat
cuncta nitor risitque tuo natura sereno.
visa etiam medio populis mirantibus audax
Stella die, dubitanda nihil nec crine retuso
languida, sed quantus numeratur nocte Bootes,
emicuitque plagis alieni temporis hospes
ignis et agnosci potuit, cum luna lateret:
sive parens Augusta fuit, seu forte reluxit
divi sidus avi, seu te properantibus astris
cernere sol patiens caelum commune remisit.