1.10 to 1.11

[VIII] Priamus Alexandrum et Deiphobum in Paeoniam misit, ut milites legerent: ad concionem populum venire iubet. Commonefacit filios, ut maiores natu minoribus imperarent. Monstravit quas iniurias Graeci Troianis fecissent: ob hoc Antenorem legatum in Graeciam, misisse, ut sibi Hesionam sororem redderent, et satis Troianis facerent. Antenorem a Grais contumeliose tractatum: neque ab his quicquam impetrare potuisse. Placere sibi, Alexandrum in Graeciam mitti cum classe, qui avi sui mortem et Troianorum iniurias ulciscatur. Antenorem dicere iussit, quomodo in Graecia tractatus esset. Antenor hortatus est Troianos, ne horrescerent, ad debellendam Graeciam suos alacriores fecit. Paucis demonstravit, quae in Graecia gesserat. Priamus dixit, si cui displiceret bellum geri, suam voluntatem ediceret. Panthus Priamo et propinquis prodit ea quae a patre suo Euphorbo audierat: dicere coepit si Alexander uxorem de Graecia adduxisset, Troianis extremum exitium futurum. Sed pulchrius esse in otio vitam degere, quam in tumultu libertatem amittere [et periculum inire]. Populus auctoritatem Panthi contempsit: regem dicere iusserunt, quid vellet fieri. Priamus dixit naves praeparandas esse, ut eatur in Graeciam: utensilia quoque populo non deesse. Populus conclamavit per se moram non esse, quo minus regis praeceptis pareatur. Priamus illis magnas gratias egit, concionemque dimisit. Ac mox in Idam sylvam misit, qui materiam succiderent, naves aedificarent. Hectorem in superiorem Phrygiam misit, ut exercitum pararet; [et ita paratus est]. Cassandra, postquam audivit patris consilium, dicere coepit quae Troianis futura essent, si Priamus perseveraret classem in Graeciam mittere. [IX] Interea tempus supervenit: naves aedificatae sunt. Milites supervenerunt, quos Alexander et Deiphobus in Paeonia elegerant; et ubi visum est navigari posse, Priamus exercitum alloquitur: Alexandrum imperatorem exercitui praeficit, mittit cum eo Deiphobum, Aeneam, Polydamantem. Imperatque Alexandro, ut primum Spartam accedat, Castorem et Pollucem conveniat, et ab his petat, ut Hesiona soror eius reddatur, et satis Troianis fiat. Quod si negassent, continuo ad se nuntium mittat, ut exercitum possit in Graeciam mittere. Post haec Alexander in Graeciam navigavit, adducto secum duce eo qui cum Antenore iam navigaverat. Non multos ante dies, quam Alexander in Graeciam navigavit, et antequam insulam Cytheream accederet, Menelaus ad Nestorem Pylum proficiscens, Alexandro in itinere occurrit, et mirabatur classem regiam quo tenderet. Utrique occurrentes aspexerunt se invicem, inscii quo quisque iret. Castor et Pollux ad Clytaemnestram ierant, secum Hermionam neptem suam Helenae filiam adduxerant. Argis Iunonis dies festus erat his diebus, quibus Alexander in insulam Cytheream venit, ubi fanum Veneris erat: Dianae sacrificavit. Hi qui in insula erant mirabantur classem regiam, et interrogabant ab illis qui cum Alexandro venerant, qui essent, quid venissent. Responderunt illi a Priamo rege Alexandrum legatum missum ad Castorem et Pollucem, ut eos conveniret.