Latin · ~8 min
1.87 to 1.89
Erasmus, Institutio Principis Christiani 1.87-89
Not analysed yet
[1,81] Cum natura genuerit omneis homines liberos, et praeter naturam inducta sit seruitus, quod Ethnicorum etiam leges fatentur, cogita quam non conueniat, Christianum in Christianos usurpare dominium, quos nec leges seruos esse uoluerunt, et Christus ab omni seruitute redemit. Siquidem Paulus Onesimum seruum natum, a Baptismo fratrem prioris heri Philemonis appellat. Quam absurdum est eos pro seruis habere, quos Christus eodem redemtos sanguine, in communem adseruit libertatem, quos iisdem tecum alit Sacramentis, quos ad eamdem immortalitatis uocauit haereditatem: et iis seruitutis iugum inducere, qui communem tecum habent dominum, ac Principem Iesum Christum? [1,82] Cum Christianorum unus sit Dominus, cur qui huius gerunt uices, abs quouis malunt administrandi formam petere, quam ab hoc, qui solus est totus imitandus? Ab aliis decerpere licet, si quid forte uirtutis admixtum habent. At in hoc absolutum est omnis uirtutis ac sapientiae exemplar. Ea quidem stultitia uidetur, sed infidelibus: nobis si uere fideles sumus, Dei uirtus est, et Dei sapientia. Iam nolim te sic tecum cogitare: At istud seruire est, non regnare. Imo hoc est pulcerrimum regnandi genus, nisi forte Deum seruire existimas, qui mundum hunc gratis administrat, cuius beneficium experiuntur omnia, cum ad illum nihil redeat praemii: nisi animus seruire uidetur, qui cum corpore non egeat, tanto studio consulit illius commodis: nisi oculus caeteris membris seruire putandus est, quod omnibus prospiciat. [1,83] Rem ita tecum expendas licebit, si quis omneis homines, quos tuos uocas, Circes arte uertat in sues aut asinos, nonne dices deterius factum tuum imperium? Dices, opinor. Atqui plus iuris sit in sues aut asinos quam in homines. Licet quo lubet agere, licet distrahere, licet interimere. Proinde deterius fecerit imperium, qui liberos ciues uerterit in mancipia. Quo praestantius est in quod geris imperium, hoc magnificentius ac splendidius regnas. Consulit igitur tuae maiestati, qui ciuium libertatem ac dignitatem tuetur. Deus ipse, ne coactis imperaret, et Angelis et hominibus liberum dedit arbitrium, quo splendidius et augustius redderet imperium suum. Et quisquam hoc nomine sibi magnus uidetur, quod metu adactis ciuibus, ceu pecudibus imperet?