1.89

Unde et Petrus apostolus ait: "Non carnis depositio sordium, sed conscientie bone interrogatio ad Deum", idest ut conscientia sit munda ad interrogandum Deum qui quasi pater dilectis filiis reddat de cetero responsum salutis. Alioquin si adhuc resistitis Spiritui sancto et carnalem adhuc statuere queritis intellectum, quomodo verum erit quod dicit idem propheta regnaturum regem David in fine mundi super populum Domini usque in eternum, cum omnes pene prophete Christum denuntient regnaturum? Et ne forte diceretis utrumque esse pariter regnaturum, destruit hunc errorem sermo propheticus qui nequaquam plures reges sed unum denuntiat regnaturum, cum dicit: "Ecce ego assumam filios Israel de medio nationum, ad quas abierunt, et congregabo eos undique et adducam eos ad humum suum, et faciam gentem unam in terra in montibus Israel, et rex unus erit omnibus imperans"; et paulo post: "Erunt michi populus, et ego ero eis Deus, et servus meus David rex super eos, et pastor unus erit omnium eorum". Igitur ut in David designatur Christus, sic in sede David designatur Ecclesia, ad cuius, ut dixi, possessionem pervenire non potestis nisi prius abluamini ab immunditia infidelitatis vestre. Si autem dicitis: Nos non sumus infideles, quia legem accepimus per Moysen et semper unum verum adoravimus Deum, quero si post tempus Asa regis Iuda fuistis aliquando sine lege et sine Deo vero, aut si [p. 94] semper habuistis legem Moysi et Deum verum, etiam cum vos expellent de terra nativitatis vestre. Si vos fatemini semper habuisse Deum verum et legem Moysi, mendacem facitis prophetam vestrum qui ait in diebus prescripti regis: "Transibunt multi dies inIsraelabsque Deo vero et absque sacerdote et doctore et absque lege". Si autem manifeste prophetie contradicere non potestis, aut in tempore Babilonice persecutionis dicetis hoc fuisse completum aut in tempore isto, sed tempus illud breve fuit omnino respectu temporis istius, sed et pars tunc aliqua populi remansit in terra Iuda cum sacerdote Heliachim, et manentibus in captivitate non defuerunt sacerdotes et doctores prophete Domini et sancti viri, Iezechiel propheta, videlicet, et Daniel, Ananias quoque, Azarias et Misael, Zorobabel et Iosedec sacerdos magnus, Esdras, Neemias et alii multi. In tantum autem propitius erat eis Deus [p. 95] manentibus in illa captivitate, ut in diebus Mardochei et Esther regine multi Gentiles relinquerent sectas suas et iuncti populo Iudeorum adorarent et colerent DeumIsrael. Quia igitur non de illo tempore sed de isto potius dictum est, revertimini vel sero, filii Israel, ad Dominum Deum vestrum et ad David regem vestrum, et preparate corda vestra ad fedus novum et ad legem quam scripturus est Deus in cordibus vestris, ut ipsi pariter nobiscum confiteamini dicentes: "Benedictus qui venit in nomine Domini". Et quidem hec futura esse circa finem mundi tam ex veteri Testamento quam ex novo manifeste didicimus. Sed cupientes aliquos vestrum etiam ante tempus illud generale saltim pro ipsa vicinitate lucis de regno eripere tenebrarum, dedimus operam in hoc opusculo prevenire vos, o viri Iudei, in benedictionibus dulcedinis imitantes catulum illum qui precedebat angelum ductorem [p. 96] Tobie appropinquantis ceco patri ut acciperet lumen; licet autem onerosus sit vobis misticus intellectus, pro eo quod vobis hactenus nuntius mali fuit, hic tamen onerosus esse no n debet, ubi vobis vicinum esse indicat tempus consolationis vestre. Audite ergo et libenter accipite quod auditis, quia leta et prospera nuntiantur vobis. Tobias ille iustus, qui insudabat operibus pietatis, populus Iudeorum est, qui in electis hominibus primus fuit. Hic fatigatus bono opere obdormivit et stercoribus hirundinum cecitatem incurrit, quia illo tempore quo Christus venit in mundum, quasi longa exspectatione et legis observatione fatigatus, languit circa mandata et ob hoc verba prophetarum carnaliter intellecta abstulerunt ei lumen internum, ut non posset agnoscere verum lumen Ihesum Christum salvatorem mundi, qui pro similitudine carnis peccati designatur [p. 97] in hedo, putans eum esse futurum et quasi per rapinam mendacii vocatum a simplicibus regem Christum. Erat quoque eo tempore filia Raguelis nomine Sara, que et ipsa intollerabile per sevum demonem qui ei adversabatur de viris suis patiebatur per singulos detrimentum.