14.9.1.7 to 14.9.1.8

VII. 1 Tunc omen, quod sibi Iulianus, cum imperium acciperet, fecerat, omnibus venit in mentem. 2 Nam cum consul designatus de eo sententiam dicens ita pronuntiasset: "Didium Iulianum imperatorem appellandum esse censeo," Iulianus suggessit "adde et Severum," quod cognomentum habvi et proavi sibi Iulianus adsciverat. 3 Sunt tamen qui dicant, nullum fuisse Iuliani consilium de obtruncando senatu, cum tanta in eum senatus consuluisset. 4 Post senatus consultum statim Didius Iulianus unum ex praefectis, Tullium Crispinum, misit. 5 Ipse autem tertium fecit praefectum Veturium Macrinum; ad quem Seuerus litteras miserat, ut esset praef. 6 Sed pacem simulatam esse mandatamque caedem Severi Tullio Crispino, praef. praetorii, et populus locutus est et Severus suspicatus. 7 Denique hostem se Iuliano Severus esse maluit quam participem consensu militum. 8 Severus autem statim et ad plurimos Romam scripsit et occulte misit edicta, quae proposita sunt. 9 Fuit praeterea in Iuliano haec amentia, ut per magos pleraque faceret, quibus putaret vel odium populi deleniri vel militum arma compesci. 10 Nam et quasdam non convenientes Romanis sacris hostias immolaverunt et carmina profana incantaverunt et ea, quae ad speculum dicunt fieri, in quod pueri praeligatis oculis incantato vertice respicere dicuntur, Iulianus fecit. 11 Tuncquem puer vidisse dicitur et adventum Severi et Iuliani decessionem. VIII. 1 Et Crispinus quidem cum occurrisset praecursoribus Severi, Iulio Laeto auctore a Severo interemptus est. 2 Deiecta sunt etiam consulta senatus Iulianus convocato senatu quaesitisque sententiis, quid facto opus esset, certi nihil comperit a senatu. 3 Sed postea sponte sua gladiatores Capuae 0 iussit armari per Lollianum Titianum, et Claudium Pompeianum ad participatum evocavit, quod et gener imperatoris fuisset et diu militibus praefuisset. Sed hoc ille recusavit senem se et debilem luminibus respondens. 4 Transierant et ex Umbria milites ad Severum. 5 Et praemiserat quidem litteras Severus, quibus iubebat interfectores Pertinacis servari. 6 Brevi autem desertus est ab omnibus Iulianus et remansit in Palatio cum uno de praefectis suis Geniali et genero Repentino. 7 Actum est denique, ut Iuliano senatus auctoritate abrogaretur imperium. Et abrogatum est, appellatusque statim Severus imperator, cum fingeretur quod veneno se absumpsisset Iulianus. 8 Missi tamen a senatu, quorum curam per militem gregarium in Palatio idem Iulianus occisus est fidem Caesaris implorans, hoc est Severi. 9 Filiam suam potitus imperio dato patrimonio emancipaverat, quod ei cum Augustae nomine statim sublatum est. 10 Corpus eius a Severo uxori Manliae Scantillae ac filiae ad sepulturam est redditum et in proavi monumenta translatum militario quinto via Labicana.