1.72 to 1.74

23 (estate 1078) G. episcopus seruus seruorum Dei R. Turonensium uenerabili archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem. Specialem quandam fiduciam, frater dilecte, mater tua sancta Romana aecclesia in fraternitate tua habere promeruit, quippe quam affabiliter et quanta dilectione cum ad se uenisti te susceperit, quam paterne te correxerit, potest et debet prudentia tua recordari, immo haec sic fixa et sic detecta ut euelli et caligari nullo modo possint, ante oculos cordis semper habere; ac ideo decet te ut fructum debitae reuerentiae in omnibus quibus tuo auxilio indiguerit sibi prudenter et ex fide exhibeas, ut talium fructuum flagranti odore mater tua intellegat qua dilectione sibi adhaereas. Recordari debes et uales, frater, cum a nobis recesseris, nos iam ad partes tuas legatos destinasse, quorum unum fore domnum abbatem Cluniacensem, nisi necessarium obstaculum impediret, disposueramus. Verum longe aliter euenit quam excogitaueramus, et multorum hereticorum heresis sole clarius detecta mutare sententiam super legatis extorsit. Vnde nobis uisum est domnum Hugonem Diensem episcopum, ac Hubertum sanctae Romanae aecclesiae et nostrum dilectum filium, cum his quoque domnum Wicardum Bisontiensem clericum, ad partes tuas mittere et uicem curae nostrae illis iniungere. Qui conuocatis ex uobis qui ad aecclesiastica negotia tractanda idonei noscuntur una uobiscum diligenti examinatione perquirant, et inquisitis quibuscumque potuerint iuste determinationis finem imponant. Quod si contigerit aliquam partem spiritu superbiae ductam nolle oboedire iustitiae, ei parti quae iustitiam habet fauere uos uolumus et praecipimus, rebellem autem aecclesiastica censura arceri apostolica auctoritate praecipimus. Preterea si contigerit aliquo impedimento interueniente praedictos legatos ibi simul esse non posse, eis autem qui fuerint, etiamsi unus tantum, similiter ac si simul essent fraternitatem tuam cauere atque ut mihi si praesens essem oboedire praedicta auctoritate monemus. Vnde praedicto Huberto quem in Brittanniam praemisimus cum ad fraternitatem tuam uenire contigerit in praedictis ut mihi cauere, in praedictis ut mihi oboedire ammonemus et nobis commissa auctoritate iubemus. Si qua uero sibi fuerint necessaria ut homini qui a Roma usque ad Brittanniam elaborauerit et a Brittannia usque Romam, si Deus dederit, modis elaborat uenire, caritas tua sibi impertiri nostri causa et amore non dubitet, ut ex filii intelligatur dilectione quanto matrem amplectaris amore.