Latin · ~4 min
Lines 1.2271-1.2297
Gwinne, Act IV 1.2271-2297
Not analysed yet
mare fluctuantem, spiritus vivum abdicet:
terra morientem, littus eiectum abnuat.
at vivit, heu me, vivit in maius nefas.
age, matre caesa, quid nefas? quid non nefas?
ego digna, fateor, ferre; at indignus Nero
inferre matri: at quid meruit uxor pia,
tibi abdicanda? nisi satis non sit tibi
illam abdicare: quin neci immeritae dare
illam immerentem destinas: num non pudet?
Poppaea suadet (nec pudet) scortum impudens:
mihi machinata, nunc et uxori necem
male meditatur; sibi tuos spondet thoros.
nec illa, nec tu, nec Seneca tantum nefas
tuto auferetis: adsum, et has taedas fero
pronuba iugales: non potero forsan nurum
servare sanctam, potero vexare impiam.
cremata, non humata, oberrabo undique.
nec te nec illam patiar immunes frui
maerore nostro: perge, tibi chara omnia
tu perde: Burrhus et Seneca nimiam fidem
merito luant: te Roma, tu Romam oderis:
odium ruinas et paret utrique, et ferat.
dii (si quid hominum cura sollicitat deos),
homines (hominibus siqua relligio in deos),
Dis (siquid homines aut deos audis pios),
rapite Neronem, rapite rapientem omnia,
odium deorum, Ditis onus, hominum luem.