Latin · ~7 min
Lines 3011.1-3011.3056
Gwinne, Act IV 3011.1-3056
Not analysed yet
POP. non sunt in illo res loco, Caesar, meae
de coniugali ut tumida concertem thoro
(quanquam o, sit ipsa potius id vita mihi),
sed ipsa mihi iam vita in extremum locum
adducta, saevis aemulae servis meae
Octaviae petita, qui nomen sibi
populi indiderunt; pace tentarunt ea,
bello evenire publico quae vix solent.
revocata postquam Octavia, frequentes ruunt,
bacchando resonant, undique effigies meas
tractas, iacentes proruunt, caeno obruunt,
at siqua imago Octaviae affulsit, gerunt
humeris ovantes, floribus spargunt, foro
templisque statuunt: clamitant, fremitant, strepunt
nescio quid, ipsi nesciunt; me, te crepant,
illam, aulam, et arma, tela, ferrum, ignes crepant.
nec liber ille est, libere qui non fremat;
imo licenter obstrepat, dicat male.
fera turba verum percrepat Martis genus;
pulsosque reges memorat, et fractos duces:
memorat tyranni saeva Tarquinii stupra,
decemviri mox Appii, arbitrio gravi
Quiritum ut ille pulsus, hic caesus +vati. +
vis turbulenta nomine vocatur novo,
Romana virtus: imperat populus; iubet
quam odit repelli; cui favet, recipi iubet,
furor furorem promovet; . eundo furor
vires adauget; armaque ministrat furor.
nolens volenti cogitur, currit volens.
gerit arma turba, nescia quid armis gerat.
arma illa contra principem sumi liquet.
nec animus, at dux iam deest: nec dux diu
deerit novandis rebus: alioqui meum
quod crimen? animum cuius offendi uspiam
an quia datura Caesari verum genus,
Aegyptii tibicinis spurium suo
malit reponi populus imperio? tuis
si rebus id conducat, age, dominam libens
accerse, non coactus: aut potius tuae
securitati consulat iusta ultio.
aliquid tulere, Octaviae dum spes fuit
redintegrandae gratiae; haec spes si cadat,
illi maritum, et dotem in imperio dabunt.
fave, Nero, mihi. mihi, tibi, Caesar, cave:
vel pignus utero quod tuum gestem meo.
NERO Poppaea, noli genibus advoli meis;