Latin
PROBLEMA V
Jakob Bernoulli, Ars conectandi 69
Unproofread scanNot analysed yet
I colligitur) quapropter bb casus habet ad 1, &ec casus ad sortem y, quod ei b+; cumque id ipsum etiam appellemus x, erit x20 valet 79. 4e. bbXx-bb bb4 cc), seu 700 Similiter cùm duo tantum ipsi 7ET . restant nummi, bb casus habet ad recuperandum adhuc duos alios, hoc est, ad impetrandam sortem Y, &et casus ad perdendum suos &cum iis omne depositum; quod tantundem est ac si haberet bbx BEX Fi3 cumque tum etiam habere supponatur ),fiet) D3+065 bbCX–bS quaresed suprà inventa quoque y00′° bbX b 4 bhec bbX nec non y (Xγρψ τε) atque hinc KD R Thbei D pg e. TTI. Quo facto demùm accedendum ad statum initiò positum, cogitandumque quòd ubi singuli tres nummos assumunt, b casibus contingere possit, ut colluser A post primum jactum 4 nummos possideat, hoc est, ut sortem X seu Jbbe acquirat; &ccasibus, ut duos residuos habeat nummos, id est, ut consequatur. Unde tunc ejus expectafortem y sive P T VVee q. 4 bs bC tio fiet i. . . . Ig . . . V. V. 8. . . . 0O (institutâ per bi †be c. ec divisione μτ ,&relinquetur collusori B31/2 3; sic ut sortes corum nunc sint in ratione bs ad c. Quandoquidem igitur sortes collusorum A &B inveniuntur se habere in ratione simplici numerorum b &c, cùm à singulis unus nummus assumitur; &in ratione duplicatâ horum numerorum, cùm à singulis assumuntur duo; &in triplicatâ, cùm tres: factâ inductione colligimus, quòd acceptis etiam quotlibet nummis sortes istae perpetuò futurae sint in ratione toties multiplicatâ numerorum b &c, quot nummi à singulis fuerint assumpti; &quòd per consequens in proposito Auctoris exemplo, ubi ab unoquoque 12 assumpti supponuntur, sortes hae se habeant, ut b12 &cr3, hoc quemadmodùm habet Auctor.