Latin
Eusebii Pamphili Cæsariensis Episcopi Chronicorum Liber Primus, Secundum Hebraicum Samaritanorum Exemplar
Jerome, Chronicum 16
Unproofread scanNot analysed yet
I. Semus Noachi filius genuit Arphaxadcm: vixitque adhuc annis D usque ad ci annum Phaleci. II. Arphaxades annos natus CXXXV gcnuit Salam: vixitque adhuc annis CCCIII (4) usque ad XXXIX annum Phalcci. III. Sala annos natus CXXX genuit Heberum: vixitque adhuc annis CCCIII (2) usque ad xxxix annum Ragavi. . IV. Heberus annos natus CXXXIV genuit Phalecum: vixitque adhuc annis CCLXX (3) usque ad CXL annum Ragavi. V. Phalecus annos natus CXXX genuit Ragavum: vixitque adhuc annis CIX usque ad CIX annum Ragavi. VI. Ragavus annos natus CXXXII genuit Seruchum: vixitque adhuc annis CCVII usque ad LXXVII annum Nachor! . VII. Seruchus annos natus CXXX genuit Nachorum: vixitque adhuc annis usque ad xxi annum Abrahami. VIII. Nachorus annos natus LXXIX genuit Tharam: vixitque adhuc annis LXIX usque ad LXIX annum Tharae. IX. Thara annos natus LXX genuit Abrahamum: vixitque adhuc annis LXXV usque ad LXXV annum Abrahami. X. Abrahami primus annus. A diluvio ad primum annum Abrahami con6ciuntur anni DCCCCXLII, quot videlicet etiam in Septuaginta Virorum editione habentur (4). Ergo cum nostra lectione congruunt Hebraicæ, quæ apud Samaritanos feruntur, litteræ, quod attinet ad priorum annorum ante gignendum designationes: differuntque ab Hebraico Judaeorum exemplari annis DCL. Namque a diluvio ad primum annum Abrahami ill libris Judaeorum anni sunt CCLXXXXII. Quandoquidem igitur antiquissimus Hebraeo- rum textus, qui apud Samaritanos ad hanc usque diem incolumis superest, cum LXX Virorum interpretatione congruens, patriarchas exhibet a diluvio ad Abrahamum generantes post praedictas annorum centurias, et quod supra est; quonam pacto dicere licet, majores illos natu multoque longiore vita, quam ipsorum posteris usuvenit, utentes, tam cito ad procreandum accessisse, et non potius eo tempore quod Septuaginta Viri designant? Prudens (3) praeterea ratiocinium suadet, ut prorsus fateamur, Judaicum scriptum peccare in recensendis ab Adamo ad Abrahamum temporibus, tribus exceptis quae circa Jaredum vertuntur (6); scriptum autem Samaritanum tantummodo usque ad diluvium in errore versari; namquc a diluvio ad Abrahamum consensus est cum annorum perscripto a Septuaginta Viris catalogo. Evidentissime (7) igitur Judaicum Hebraeorum exemplar in mendo cubat: quippe quod sub unum idemque tempus aetates Abrahami Noacbique cogit, quam rem nulla historia confirmat. Ueapse si, ut est in Judaeorum scripto, a diluvio ad Abrahamum excurrunt anni CCXCII, quoniam Noachus, prout ipsi tradunt, diluvio annis CCCL superstes fuit; plane constat, ab eo usque ad Abrahami LVIII annum vitam esse protractam.