Latin
Book 14, lines 14.1.587-14.1.607
Justinian, Digesta 14.1.587-607
Not analysed yet
Dig. 14. 6. 3. 3
Ulpianus 29 ad ed.
Is autem solus senatus consultum offendit, qui mutuam pecuniam filio familias dedit, non qui alias contraxit, puta vendidit locavit vel alio modo contraxit: nam pecuniae datio perniciosa parentibus eorum visa est. et ideo etsi in creditum abii filio familias vel ex causa emptionis vel ex alio contractu, in quo pecuniam non numeravi, etsi stipulatus sim: licet coeperit esse mutua pecunia, tamen quia pecuniae numeratio non concurrit, cessat senatus consultum. quod ita demum erit dicendum, si non fraus senatus consulto sit cogitata, ut qui credere non potuit magis ei venderet, ut ille rei pretium haberet in mutui vicem.
Dig. 14. 6. 3. 4
Ulpianus 29 ad ed.
Si a filio familias stipulatus sim et patri familias facto crediderim, sive capite deminutus sit sive morte patris vel alias sui iuris sine capitis deminutione fuerit effectus, debet dici cessare senatus consultum, quia mutua iam patri familias data est:
Dig. 14. 6. 4
Scaevola 2 quaest.
Quia quod volgo dicitur filio familias credi non licere, non ad verba referendum est, sed ad numerationem.
Dig. 14. 6. 5
Paulus 3 quaest.
Ergo hic et in solidum damnabitur, non in id quod facere potest.
Dig. 14. 6. 6
Scaevola 2 quaest.
Contra etiam recte dicetur, si a patre familias stipulatus sis, credas postea filio familias facto, senatus potestatem exercendam, quia expleta est numeratione substantia obligationis.
Dig. 14. 6. 7pr.
Ulpianus 29 ad ed.
Item si filius familias fideiusserit, neratius libro primo et secundo responsorum cessare senatus consultum ait. idem celsus libro quarto. sed iulianus adicit, si color quaesitus sit, ut filius familias, qui mutuam accepturus erat, fideiuberet alio reo dato, fraudem senatus consulto factam nocere et dandam exceptionem tam filio familias quam reo, quoniam et fideiussori filii subvenitur.
Dig. 14. 6. 7. 1
Ulpianus 29 ad ed.
Idem ait, si duos reos accepero filium familias et titium, cum ad filium familias esset perventura pecunia, ideo autem reum titium acceperim, ne quasi fideiussor auxilio senatus consulti uteretur, utilem esse exceptionem adversus fraudem dandam.