Latin
Book 2, lines 2.1.1-2.1.35
Justinian, Digesta 2.1.1-35
Not analysed yet
LIBER SECUNDUS
Dig. 2. 1. 0. De iurisdictione.
Dig. 2. 2. 0. Quod quisque iuris in alterum statuerit, ut ipse eodem iure utatur.
Dig. 2. 3. 0. I quis ius dicenti non obtemperaverit.
Dig. 2. 4. 0. De in ius vocando.
Dig. 2. 5. 0. Si quis in ius vocatus non ierit sive quis eum vocaverit, quem ex edicto non debuerit.
Dig. 2. 6. 0. In ius vocati ut eant aut satis vel cautum dent.
Dig. 2. 7. 0. Ne quis eum qui in ius vocabitur vi eximat.
Dig. 2. 8. 0. Qui satisdare cogantur vel iurato promittant vel suae promissioni committantur.
Dig. 2. 9. 0. Si ex noxali causa agatur, quemadmodum caveatur.
Dig. 2. 10. 0. De eo per quem factum erit quominus quis in iudicio sistat.
Dig. 2. 11. 0. Si quis cautionibus in iudicio sistendi causa factis non obtemperaverit.
Dig. 2. 12. 0. De feriis et dilationibus et diversis temporibus.
Dig. 2. 13. 0. De edendo.
Dig. 2. 14. 0. De pactis.
Dig. 2. 15. 0. De transactionibus.
Dig. 2. 1. 0. De iurisdictione.
Dig. 2. 1. 1
Ulpianus 1 reg.
Ius dicentis officium latissimum est: nam et bonorum possessionem dare potest et in possessionem mittere, pupillis non habentibus tutores constituere, iudices litigantibus dare.
Dig. 2. 1. 2
Iavolenus 6 ex cass.
Cui iurisdictio data est, ea quoque concessa esse videntur, sine quibus iurisdictio explicari non potuit.
Dig. 2. 1. 3
Ulpianus 2 de off. quaest.
Imperium aut merum aut mixtum est. merum est imperium habere gladii potestatem ad animadvertendum facinorosos homines, quod etiam potestas appellatur. mixtum est imperium, cui etiam iurisdictio inest, quod in danda bonorum possessione consistit. iurisdictio est etiam iudicis dandi licentia.
Dig. 2. 1. 4
Ulpianus 1 ad ed.
Iubere caveri praetoria stipulatione et in possessionem mittere imperii magis est quam iurisdictionis.
Dig. 2. 1. 5
Iulianus 1 Dig.
More maiorum ita comparatum est, ut is demum iurisdictionem mandare possit, qui eam suo iure, non alieno beneficio habet:
Dig. 2. 1. 6
Paulus 2 ad ed.
Et quia nec principaliter ei iurisdictio data est nec ipsa lex defert, sed confirmat mandatam iurisdictionem. ideoque si is, qui mandavit iurisdictionem, decesserit, antequam res ab eo, cui mandata est iurisdictio, geri coeperit, solvi mandatum labeo ait, sicut in reliquis causis.