Latin
Book 2, lines 2.1.234-2.1.259
Justinian, Digesta 2.1.234-259
Not analysed yet
Dig. 2. 4. 10. 10
Ulpianus 5 ad ed.
Si liberta ex patrono fuerit enixa, mutuo se ipsa et filius eius in ius non vocabunt.
Dig. 2. 4. 10. 11
Ulpianus 5 ad ed.
Sin autem liberi patroni capitis accusaverunt libertum paternum vel in servitutem petierunt, nullus eis honor debetur.
Dig. 2. 4. 10. 12
Ulpianus 5 ad ed.
Praetor ait: "in ius nisi permissu meo ne quis vocet". permissurus enim est, si famosa actio non sit vel pudorem non suggilat, qua patronus convenitur vel parentes. et totum hoc causa cognita debet facere: nam interdum etiam ex causa famosa, ut pedius putat, permittere debet patronum in ius vocari a liberto: si eum gravissima iniuria adfecit, flagellis forte cecidit.
Dig. 2. 4. 10. 13
Ulpianus 5 ad ed.
Semper autem hunc honorem patrono habendum, etsi quasi tutor vel curator vel defensor vel actor interveniat patronus. sed si patroni tutor vel curator interveniat, impune posse eos in ius vocari pomponius scribit et verius est.
Dig. 2. 4. 11
Paulus 4 ad ed.
Quamvis non adiciat praetor causa cognita se poenale iudicium daturum, tamen labeo ait moderandam iurisdictionem: veluti si paeniteat libertum et actionem remittat: vel si patronus vocatus non venerit: aut si non invitus vocatus sit, licet edicti verba non patiantur.
Dig. 2. 4. 12
Ulpianus 57 ad ed.
Si libertus in ius vocaverit contra praetoris edictum filium patroni sui, quem ipse patronus in potestate habet: probandum est absente patre subveniendum esse filio qui in potestate est et ei poenalem in factum actionem, id est quinquaginta aureorum, adversus libertum competere.
Dig. 2. 4. 13
Modestinus 10 pand.
Generaliter eas personas, quibus reverentia praestanda est, sine iussu praetoris in ius vocare non possumus.
Dig. 2. 4. 14
Papinianus 1 resp.
Libertus a patrono reus constitutus, qui se defendere paratus pro tribunali praesidem provinciae frequenter interpellat, patronum accusatorem in ius non videtur vocare.
Dig. 2. 4. 15
Paulus 1 quaest.