Latin
Book 2, lines 2.1.342-2.1.370
Justinian, Digesta 2.1.342-370
Not analysed yet
Dig. 2. 7. 3. 2
Ulpianus 5 ad ed.
Quod praetor praecepit "vi eximat": vi an et dolo malo? sufficit vi, quamvis dolus malus cesset.
Dig. 2. 7. 4pr.
Paulus 4 ad ed.
Sed eximendi verbum generale est, ut pomponius ait. eripere enim est de manibus auferre per raptum: eximere quoquo modo auferre. ut puta si quis non rapuerit quem, sed moram fecerit quo minus in ius veniret, ut actionis dies exiret vel res tempore amitteretur: videbitur exemisse, quamvis corpus non exemerit. sed et si eo loco retinuerit, non abduxit, his verbis tenetur.
Dig. 2. 7. 4. 1
Paulus 4 ad ed.
Item si quis eum, qui per calumniam vocabatur, exemerit: constat eum hoc edicto teneri.
Dig. 2. 7. 4. 2
Paulus 4 ad ed.
Praetor ait "neve faciat dolo malo, quo magis eximeretur": nam potest sine dolo malo id fieri, veluti cum iusta causa est exemptionis.
Dig. 2. 7. 5pr.
Ulpianus 5 ad ed.
Si per alium quis exemerit, hac clausula tenetur, sive praesens fuit sive absens.
Dig. 2. 7. 5. 1
Ulpianus 5 ad ed.
In eum autem, qui vi exemit, in factum iudicium datur: quo non id continetur quod in veritate est, sed quanti ea res est ab actore aestimata, de qua controversia est. hoc enim additum est, ut appareat etiam si calumniator quis sit, tamen hanc poenam eum persequi.
Dig. 2. 7. 5. 2
Ulpianus 5 ad ed.
Docere autem debet quis per hanc exemptionem factum quo minus in ius produceretur. ceterum si nihilo minus productus est, cessat poena: quoniam verba cum effectu sunt accipienda.
Dig. 2. 7. 5. 3
Ulpianus 5 ad ed.
Hoc iudicium in factum est: et si plures deliquerint in singulos dabitur, et nihilo minus manet qui exemptus est obligatus:
Dig. 2. 7. 5. 4
Ulpianus 5 ad ed.
Heredibus autem ita dabitur, si eorum intersit: neque autem in heredem neque post annum dabitur.
Dig. 2. 7. 6
Ulpianus 35 ad ed.