Latin · ~8 min
Lines 1.2825-1.2878
Justinian, Liber L 1.2825-2878
Not analysed yet
Dig. 50. 17. 85. 2
Paulus 6 quaest.
Quotiens aequitatem desiderii naturalis ratio aut dubitatio iuris moratur, iustis decretis res temperanda est.
Dig. 50. 17. 86
Paulus 7 quaest.
Non solet deterior condicio fieri eorum, qui litem contestati sunt, quam si non essent, sed plerumque melior:
Dig. 50. 17. 87
Paulus 13 quaest.
Nemo enim in persequendo deteriorem causam, sed meliorem facit. denique post litem contestatam heredi quoque prospiceretur et heres tenetur ex omnibus causis.
Dig. 50. 17. 88
Scaevola 5 quaest.
Nulla intellegitur mora ibi fieri, ubi nulla petitio est.
Dig. 50. 17. 89
Paulus 10 quaest.
Quamdiu possit valere testamentum, tamdiu legitimus non admittitur.
Dig. 50. 17. 90
Paulus 15 quaest.
In omnibus quidem, maxime tamen in iure aequitas spectanda est.
Dig. 50. 17. 91
Paulus 17 quaest.
Quotiens duplici iure defertur alicui successio, repudiato novo iure quod ante defertur, supererit vetus.
Dig. 50. 17. 92
Scaevola 5 resp.
Si librarius in transscribendis stipulationis verbis errasset, nihil nocere, quo minus et reus et fideiussor teneretur.
Dig. 50. 17. 93
Maecenatus 1 fideic.
Filius familias neque retinere neque reciperare neque apisci possessionem rei peculiaris videtur.
Dig. 50. 17. 94
Ulpianus 2 fideic.
Non solent quae abundant vitiare scripturas.
Dig. 50. 17. 95
Ulpianus 6 fideic.
Nemo dubitat solvendo videri eum qui defenditur.
Dig. 50. 17. 96
Maecenatus 12 fideic.
In ambiguis orationibus maxime sententia spectanda est eius, qui eas protulisset.
Dig. 50. 17. 97
Hermogenianus 3 iuris epit.
Ea sola deportationis sententia aufert, quae ad fiscum perveniunt.
Dig. 50. 17. 98
Hermogenianus 4 iuris epit.
Quotiens utriusque causa lucri ratio vertitur, is praeferendus est, cuius in lucrum causa tempore praecedit.
Dig. 50. 17. 99
Venonius 12 stipul.
Non potest improbus videri, qui ignorat quantum solvere debeat.
Dig. 50. 17. 100
Gaius 1 reg.
Omnia, quae iure contrahuntur, contrario iure pereunt.
Dig. 50. 17. 101
Paulus l. S. de cogn.
Ubi lex duorum mensum fecit mentionem, et qui sexagensimo et primo die venerit, audiendus est: ita enim et imperator antoninus cum divo patre suo rescripsit.
Dig. 50. 17. 102pr.
Ulpianus 1 ad ed.
Qui vetante praetore fecit, hic adversus edictum fecisse proprie dicitur.