Latin · ~7 min
Lines 1.1100-1.1126
Justinian, Liber XXXIII 1.1100-1126
Not analysed yet
Dig. 33. 8. 17
Iavolenus 2 ex cass.
Qui peculium servi legaverat, iudicium eo nomine acceperat, deinde decesserat. placuit non aliter peculium ex causa legati praestari, quam si de accepto iudicio heredi caveretur.
Dig. 33. 8. 18
Marcianus 6 inst.
Si servo manumisso peculium legatum fuerit, in eum sine dubio creditoribus peculiariis actiones non competunt: sed non alias heres peculium praestare debet, nisi ei caveatur defensu iri adversus creditores peculiarios.
Dig. 33. 8. 19pr.
Papinianus 7 resp.
Cum dominus servum vellet manumittere, professionem edi sibi peculii iussit atque ita servus libertatem accepit. res peculii professioni subtractas non videri manumisso tacite concessas apparuit.
Dig. 33. 8. 19. 1
Papinianus 7 resp.
Testamento data libertate peculium legaverat eundemque postea manumiserat: libertus, ut et nominum peculii actiones ei praestarentur, ex testamento consequetur.
Dig. 33. 8. 19. 2
Papinianus 7 resp.
Filius familias, cui pater peculium legavit, servum peculii vivo patre manumisit: servus communis omnium heredum est exemptus peculio propter filii destinationem, quia id peculium ad legatarium pertinet, quod in ea causa moriente patre inveniatur:
Dig. 33. 8. 20
Marcianus 7 inst.
Nihilque interest, ante legatus, deinde inutiliter manumissus sit an contra.
Dig. 33. 8. 21
Scaevola 8 quaest.
Si sticho manumisso peculium legatum sit et titio servus peculiaris, quantum peculio detractum erit ob id quod domino debetur, tantum ei accedere, cui vicarius legatus est, iulianus ait.
Dig. 33. 8. 22pr.
Labeo 2 post. a iav. epit.
Dominus servum testamento manumiserat et ei peculium legaverat: is servus mille nummos domino debuerat et eos heredi solvit. respondi omnes eas res deberi orcino, si pecuniam orcinus quam debuerat solvisset.
Dig. 33. 8. 22. 1
Labeo 2 post. a iav. epit.
Dominus servum, qui cum eo vicarium communem habebat, testamento manumiserat et peculium ei legaverat, deinde ipsum vicarium, qui communis erat, nominatim et ipsi et libertae suae legaverat. respondi partem quartam libertae, reliquam partem quartam liberti futuram: quod et trebatius.