Latin
Lines ad.53-ad.98
Landor, Simonidea, 1806 ad.53-98
Not analysed yet
Coniuge cum bella nunc bellus obambulat urbem,
Quinetiam biiugis vehitur; lotaeque sorores
Haud in quadriviis tunicam tibi vellere certant.
Sic placitum Pitto; quo non praestantior alter
Aere ciere viros obolisque accendere cantum:
Nam mediocris, amat mediocribus omnis amari.
Hunc habeat secum, versansque volubile ludi
Ingenium, capiatve manu lorisve flagellet
In strepitum, veluti buxum puer; *ille levare
Sopitum tereti palma catus, ille furentem
Dirigere, aut nutantem in murmura iussa ciere,
Scribat, at abstineat nobis, neque misceat istis
Qui laeti fuerint Patriai tempore iniquo,
Visceribusque ipsis atque ipso sanguine victum
Quaerebant, rabidoque voraces ore fremebant.
Scripsimus: et nostras captarunt grandia laudes
Facta, vel hostilis dextrae; non ista venenum,
Vergere norat adhuc sociis, aut caedere captos.
Hei mihi! mutandos potui praesciscere mores?
Scripsimus: idque suo, nam fabor, corde recondat;
Qualiacunque alii pepigerunt carmina vates,
Haec inter misera et nimis infelicia bella,
Seu famuli regum seu libertatis amici,
Vix aliud nostro mansurum est serius aevo.
Scribat: at abstineat nobis, manibusque pusillis
Ah! modo Landoreum fugiat pervertere plectrum.
Maius opus moveo; tamen imperfecta relinquam
Caepta libens illi** pepulit qui lumine claro
Somnia Cartesi, vix intrans limina, quique
Explicuit pavidis Neutoni scrinia Musis.
Candida Luereti perstringere pectora nollem,
Nam genus humanum formidine solvere divum
Nisus inextincta est olea studioque fideli;
Cessit, honorato dignissima consule cura,
Hesperiisque plagis Epicuro stella refulsit.
Sed revocanda suis est palans Musa, parentis
Immemor; urget amor, atque imperfecta priorum
Verba monent: quoties aversi risimus ambo
(Ut gravia inveheret) titubantis carmina Galli!
Te neque magnanimis quidquam deterreat ausis.
Invidiam mereamur: habebimus; utpote callem
Secretum eligimus procul ambitione maligna,
Utpote contrahimus sub opaco litore vela.
Praeterea conducamus qui funera plorent
Hoc pretio; propriis cumuletur odoribus urna,
Quos neque postera lux, neque noctis sparserit imber.