Latin · ~7 min
Lines pudoris.1-pudoris.41
Landor, Simonidea, 1806 pudoris.1-41
Not analysed yet
PUDORIS ARA
VIDE PAUSANIAM IN LIB. LACONIC. III. CAP. XX.
Ut Lacedaemonia decesserit hospes ab urbe,
Qua vada prima viam rumpunt canentibus undis,
Ad ripam Eurotae quondam stetit ara Pudori.
Huc Helena, Aegida raptam, mitissima Lede
Duxit, inauditamque aliis est orsa querelam,
Ut mea nata domum, ut poteras liquisse parentem,
Ut geminos, forma superantes sidera, fratres!
Qualibus alloquiis tetigit tua pectora Theseus?
Nam certe neque blandus erat neque castus amator,
Aut iuvenis: memini, cum me decepit adulter,
Mistus olorina quam suevi pascere turba,
Risit atrox animi, pueroque procacia* crevit
Aspiceret quoties demisso lumine vultum.
Quem quando increpui, simulanti voce dolorem
Mussaret, miseret perpessae tristia Ledae.
Ah pudet, et vidi luctantem saepe palaestra,
Sed procul; exsereret veluti rostrata labella,
Subitilemve cava sufflaret arundine questum,
Aut turpi rapidos agitaret corpore motus.
Quid loquor ille malus: sed quo feror? inscia restes.
Ede tuos, locus est aptissimus, ordine casus.
Tunc Helene, neque pauca tamen suspiria duxit,
Prima quidem puduit, doluit postrema referre.
Scis bene quam sit atrox qui possidet aequora Minos,
Et victor miseris quam legem indixit Athenis;
Hanc puer at fugeret, genetrix huc misit alendum.
At Iovis ipse ultro petit incunabula Creten,
Aggrediturque, regens filo vestigia, monstrum:
Filum Ariadna dedit; neqne perfidus ille Ariadnae,
Sed cupiit Helenamfieremque novissima cura
Iuravit, superos toties expertus amicos,
Utque virum qui tot, qui tantas sprevit, haberem,
Marmoreasque domos et odori mellis Hymettum.
Ah mater, cur plura tibi iam dicere coner?
Omnia sat novit, quae proderet omnia, nutrix.
Nam superimposito cum poplite nuda iacerem
Brachiolo spondae, nec humum pes tangeret alter,
Ut monitu propiore rudes disponeret artus
Venit anus (fusos memini calcasse capillos)
Admovitque manus habiles oculosque sagaces,
Inclinata genu, versoque ter expuit ore.