Latin · ~7 min
Lines 1.193-1.210
Lhomond, Epitome historiae sacrae 1.193-210
Not analysed yet
Quos Pharao remittebat ad Iosephum. Hic autem aperuit horrea, et Aegyptiis frumenta vendidit.
55. Jacob envoie ses enfants en Egypte, et ne retient auprès de lui que Benjamin.
Ex aliis quoque regionibus conveniebatur in Aegyptum ad emendam annonam.
Eadem necessitate compulsus Iacobus misit illuc filios suos.
Itaque profecti sunt fratres Iosephi; sed pater retinuit domi natu minimum, qui vocabatur Beniaminus.
Timebat enim ne quid mali ei accideret in itinere.
Beniaminus ex eadem matre natus erat qua Iosephus, ideoque ei longe carior erat quam ceteri fratres.
56. Joseph fait semblant de les prendre pour des espions
Decem fratres, ubi in conspectum Iosephi venerunt, eum proni venerati sunt.
Agnovit eos Iosephus, nec ipse est cognitus ab eis.
Noluit indicare statim quis esset, sed eos interrogavit tanquam alienos: unde venistis, et quo consilio?
Qui responderunt: profecti sumus e regione Chanaan ut emamus frumentum.
Non est ita, inquit Iosephus; sed venistis huc animo hostili: vultis explorare nostras urbes et loca Aegypti parum munita.
At illi: minime, inquiunt; nihil mali meditamur. Duodecim fratres sumus; minimus retentus est domi a patre; alius vero non superest.
57. Joseph retient Siméon jusqu'à ce qu'on lui ramène Benjamin.
Illud Iosephum angebat quod Beniaminus cum ceteris non aderat.
Quare dixit eis: experiar an verum dixeritis; maneat unus ex vobis obses apud me, dum adducatur huc frater vester minimus. Ceteri, abite cum frumento.
Tunc coeperunt inter se dicere: merito haec patimur; crudeles fuimus in fratrem nostrum; nunc poenam huius sceleris luimus.
Putabant haec verba non intellegi a Iosepho, quia per interpretem cum eis loquebatur.
58. Les frères de Joseph s'en retournent.
Iosephus iussit fratrum saccos impleri tritico, et pecuniam quam attulerant reponi in ore saccorum; addidit insuper cibaria in viam.