Latin · ~8 min

Lines 1.237-1.250

Lhomond, Epitome historiae sacrae 1.237-250

Not analysed yet

Continuo deponunt saccos et aperiunt; quos ille scrutatus invenit scyphum in sacco Beniamini.
67. Ils retournent à la ville, accablés de chagrin.
Tunc fratres Iosephi moerore oppressi revertuntur in urbem.
Adducti ad Iosephum, sese abiecerunt ad pedes illius. Quibus ille: quomodo, inquit, potuistis hoc scelus admittere?
Iudas respondit: fateor, res est manifesta; nullam possumus excusationem affere, nec audemus petere veniam aut sperare; nos omnes erimus servi tui.
Nequaquam, ait Iosephus; sed ille apud quem inventus est scyphus erit mihi servus; vos autem abite liberi ad patrem vestrum.
68. Judas s'offre en servitude à la place de Benjamin.
Tunc Iudas accedens propius ad Iosephum: te oro, inquit, Domine mi, ut bona cum venia me audias. Pater unice diligit puerum; nolebat primo eum dimittere; non potui id ab eo impetrare, nisi postquam spopondi eum tutum ab omni periculo fore. Si redierimus ad patrem sine puero, ille moerore confectus morietur.
Te oro atque obsecro ut sinas puerum abire, meque pro eo addicas in servitutem; ego poenam, qua dignus est, mihi sumo et exsolvam.
69. Joseph se fait connaître à ses frères.
Interea Iosephus continere se vix poterat; quare iussit Aegyptios adstantes recedere.
Tum flens dixit magna voce: ego sum Iosephus; vivitne adhuc pater meus?
Non poterant respondere fratres eius nimio timore perturbati.
Quibus ille amice: accedite, inquit, ad me: ego sum Iosephus, frater vester, quem vendidistis mercatoribus euntibus in Aegyptum; nolite timere: Dei providentia id factum est ut ego saluti vestrae consulerem.
70. Jacob les charge d'amener son père en Egypte.
Iosephus haec locutus fratrem suum Beniaminum complexus est, eumque lacrimis conspersit.
Deinde ceteros quoque fratres collacrimans osculatus est. Tum demum illi cum eo fidenter locuti sunt.
Quibus Iosephus: ite, inquit, properate ad patrem meum, eique nuntiate filium suum vivere, et apud Pharaonem plurimum posse; persuadete illi ut in Aegyptum cum omni familia commigret.

Latin · ~8 min

Lines 1.237-1.250

Lhomond, Epitome historiae sacrae 1.237-250

Not analysed yet

Continuo deponunt saccos et aperiunt; quos ille scrutatus invenit scyphum in sacco Beniamini.
67. Ils retournent à la ville, accablés de chagrin.
Tunc fratres Iosephi moerore oppressi revertuntur in urbem.
Adducti ad Iosephum, sese abiecerunt ad pedes illius. Quibus ille: quomodo, inquit, potuistis hoc scelus admittere?
Iudas respondit: fateor, res est manifesta; nullam possumus excusationem affere, nec audemus petere veniam aut sperare; nos omnes erimus servi tui.
Nequaquam, ait Iosephus; sed ille apud quem inventus est scyphus erit mihi servus; vos autem abite liberi ad patrem vestrum.
68. Judas s'offre en servitude à la place de Benjamin.
Tunc Iudas accedens propius ad Iosephum: te oro, inquit, Domine mi, ut bona cum venia me audias. Pater unice diligit puerum; nolebat primo eum dimittere; non potui id ab eo impetrare, nisi postquam spopondi eum tutum ab omni periculo fore. Si redierimus ad patrem sine puero, ille moerore confectus morietur.
Te oro atque obsecro ut sinas puerum abire, meque pro eo addicas in servitutem; ego poenam, qua dignus est, mihi sumo et exsolvam.
69. Joseph se fait connaître à ses frères.
Interea Iosephus continere se vix poterat; quare iussit Aegyptios adstantes recedere.
Tum flens dixit magna voce: ego sum Iosephus; vivitne adhuc pater meus?
Non poterant respondere fratres eius nimio timore perturbati.
Quibus ille amice: accedite, inquit, ad me: ego sum Iosephus, frater vester, quem vendidistis mercatoribus euntibus in Aegyptum; nolite timere: Dei providentia id factum est ut ego saluti vestrae consulerem.
70. Jacob les charge d'amener son père en Egypte.
Iosephus haec locutus fratrem suum Beniaminum complexus est, eumque lacrimis conspersit.
Deinde ceteros quoque fratres collacrimans osculatus est. Tum demum illi cum eo fidenter locuti sunt.
Quibus Iosephus: ite, inquit, properate ad patrem meum, eique nuntiate filium suum vivere, et apud Pharaonem plurimum posse; persuadete illi ut in Aegyptum cum omni familia commigret.