Latin · ~7 min
Book 5, lines 5.1.430-5.1.475
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 5.1.430-475
Not analysed yet
uix primum leuior propellere lintea uentus
incipit exiguumque tument, et reddita malo
in mediam cecidere ratem, terraque relicta
non ualet ipsa sequi puppes quae uexerat aura.
aequora lenta iacent, alto torpore ligatae
pigrius inmotis haesere paludibus undae.
sic stat iners Scythicas astringens Bosporos undas,
cum glacie retinente fretum non inpulit Hister,
inmensumque gelu tegitur mare; conprimit unda
deprendit quascumque rates, nec peruia uelis
aequora frangit eques, fluctuque latente sonantem
orbita migrantis scindit Maeotida Bessi.
saeua quies pelagi, maestoque ignaua profundo
stagna iacentis aquae; ueluti deserta regente
aequora natura cessant, pontusque uetustas
oblitus seruare uices non commeat aestu,
non horrore tremit, non solis imagine uibrat.
casibus innumeris fixae patuere carinae.
illinc infestae classes et inertia tonsis
aequora moturae, grauis hinc languore profundi
obsessis uentura fames. noua uota timori
sunt inuenta nouo, fluctus nimiasque precari
uentorum uires, dum se torpentibus unda
excutiat stagnis et sit mare. nubila nusquam
undarumque minae; caelo languente fretoque
naufragii spes omnis abit. sed nocte fugata
laesum nube dies iubar extulit imaque sensim
concussit pelagi mouitque Ceraunia nautis.
inde rapi coepere rates atque aequora classem
curua sequi, quae iam uento fluctuque secundo
lapsa Palaestinas uncis confixit harenas.
prima duces iunctis uidit consistere castris
tellus, quam uolucer Genusus, quam mollior Hapsus
circumeunt ripis. Hapso gestare carinas
causa palus, leni quam fallens egerit unda;
at Genusum nunc sole niues nunc imbre solutae
praecipitant. neuter longo se gurgite lassat,
sed minimum terrae uicino litore nouit.
hoc fortuna loco tantae duo nomina famae
conposuit, miserique fuit spes inrita mundi
posse duces parua campi statione diremptos
admotum damnare nefas; nam cernere uoltus
et uoces audire datur, multosque per annos
dilectus tibi, Magne, socer post pignora tanta,
sanguinis infausti subolem mortemque nepotum,
te nisi Niliaca propius non uidit harena.