Latin · ~9 min
Book 5, lines 5.1.476-5.1.531
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 5.1.476-531
Not analysed yet
Caesaris attonitam miscenda ad proelia mentem
ferre moras scelerum partes iussere relictae.
ductor erat cunctis audax Antonius armis
iam tum ciuili meditatus Leucada bello.
illum saepe minis Caesar precibusque morantem
euocat. 'o mundi tantorum causa laborum,
quid superos et fata tenes? sunt cetera cursu
acta meo, summam rapti per prospera belli
te poscit fortuna manum. non rupta uadosis
Syrtibus incerto Libye nos diuidit aestu.
numquid inexperto tua credimus arma profundo
inque nouos traheris casus? ignaue, uenire
te Caesar, non ire iubet. prior ipse per hostes
percussi medios alieni iuris harenas:
tu mea castra times? pereuntia tempora fati
conqueror, in uentos inpendo uota fretumque.
ne retine dubium cupientis ire per aequor:
si bene nota mihi est, ad Caesaris arma iuuentus
naufragio uenisse uolet. iam uoce doloris
utendum est: non ex aequo diuisimus orbem;
Epirum Caesarque tenet totusque senatus,
Ausoniam tu solus habes.' his terque quaterque
uocibus excitum postquam cessare uidebat,
dum se desse deis ac non sibi numina credit,
sponte per incautas audet temptare tenebras
quod iussi timuere fretum, temeraria prono
expertus cessisse deo, fluctusque uerendos
classibus exigua sperat superare carina.
soluerat armorum fessas nox languida curas,
parua quies miseris, in quorum pectora somno
dat uires fortuna minor; iam castra silebant,
tertia iam uigiles commouerat hora secundos:
Caesar sollicito per uasta silentia gressu
uix famulis audenda parat, cunctisque relictis
sola placet Fortuna comes. tentoria postquam
egressus uigilum somno cedentia membra
transsiluit questus tacite, quod fallere posset,
litora curua legit, primisque inuenit in undis
rupibus exesis haerentem fune carinam.
rectorem dominumque ratis secura tenebat
haud procul inde domus, non ullo robore fulta
sed sterili iunco cannaque intexta palustri
et latus inuersa nudum munita phaselo.
haec Caesar bis terque manu quassantia tectum
limina commouit. molli consurgit Amyclas
quem dabat alga toro. 'quisnam mea naufragus' inquit
'tecta petit, aut quem nostrae fortuna coegit
auxilium sperare casae?' sic fatus ab alto
aggere iam tepidae sublato fune fauillae
scintillam tenuem commotos pauit in ignes,
securus belli: praedam ciuilibus armis
scit non esse casas. o uitae tuta facultas
pauperis angustique lares! o munera nondum
intellecta deum! quibus hoc contingere templis
aut potuit muris, nullo trepidare tumultu
Caesarea pulsante manu? tum poste recluso