Latin · ~7 min
Book 7, lines 7.1.45-7.1.90
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 7.1.45-90
Not analysed yet
uicerat astra iubar, cum mixto murmure turba
castrorum fremuit fatisque trahentibus orbem
signa petit pugnae. miseri pars maxima uolgi
non totum uisura diem tentoria circum
ipsa ducis queritur magnoque accensa tumultu
mortis uicinae properantis admouet horas.
dira subit rabies: sua quisque ac publica fata
praecipitare cupit; segnis pauidusque uocatur
ac nimium patiens soceri Pompeius, et orbis
indulgens regno, qui tot simul undique gentis
iuris habere sui uellet pacemque timeret.
nec non et reges populique queruntur Eoi
bella trahi patriaque procul tellure teneri.
hoc placet, o superi, cum uobis uertere cuncta
propositum, nostris erroribus addere crimen?
cladibus inruimus nocituraque poscimus arma;
in Pompeianis uotum est Pharsalia castris.
cunctorum uoces Romani maximus auctor
Tullius eloquii, cuius sub iure togaque
pacificas saeuos tremuit Catilina securis,
pertulit iratus bellis, cum rostra forumque
optaret passus tam longa silentia miles.
addidit inualidae robur facundia causae.
'hoc pro tot meritis solum te, Magne, precatur
uti se Fortuna uelis, proceresque tuorum
castrorum regesque tui cum supplice mundo
adfusi uinci socerum patiare rogamus.
humani generis tam longo tempore bellum
Caesar erit? merito Pompeium uincere lente
gentibus indignum est a transcurrente subactis.
quo tibi feruor abit aut quo fiducia fati?
de superis, ingrate, times causamque senatus
credere dis dubitas? ipsae tua signa reuellent
prosilientque acies: pudeat uicisse coactum.
si duce te iusso, si nobis bella geruntur,
sit iuris, quocumque uelint, concurrere campo.
quid mundi gladios a sanguine Caesaris arces?
uibrant tela manus, uix signa morantia quisquam
expectat: propera, ne te tua classica linquant.
scire senatus auet, miles te, Magne, sequatur
an comes.' ingemuit rector sensitque deorum
esse dolos et fata suae contraria menti.
'si placet hoc' inquit 'cunctis, si milite Magno,
non duce tempus eget, nil ultra fata morabor:
inuoluat populos una fortuna ruina
sitque hominum magnae lux ista nouissima parti.