Latin · ~7 min
Book 8, lines 8.1.1-8.1.49
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 8.1.1-49
Not analysed yet
Iam super Herculeas fauces nemorosaque Tempe
Haemoniae deserta petens dispendia siluae
cornipedem exhaustum cursu stimulisque negantem
Magnus agens incerta fugae uestigia turbat
inplicitasque errore uias. pauet ille fragorem
motorum uentis nemorum, comitumque suorum
qui post terga redit trepidum laterique timentem
exanimat. quamuis summo de culmine lapsus
nondum uile sui pretium scit sanguinis esse,
seque, memor fati, tantae mercedis habere
credit adhuc iugulum, quantam pro Caesaris ipse
auolsa ceruice daret. deserta sequentem
non patitur tutis fatum celare latebris
clara uiri facies. multi, Pharsalica castra
cum peterent nondum fama prodente ruinas,
occursu stupuere ducis uertigine rerum
attoniti, cladisque suae uix ipse fidelis
auctor erat. grauis est Magno quicumque malorum
testis adest. cunctis ignotus gentibus esse
mallet et obscuro tutus transire per urbes
nomine; sed poenas longi Fortuna fauoris
exigit a misero, quae tanto pondere famae
res premit aduersas fatisque prioribus urguet.
nunc festinatos nimium sibi sentit honores
actaque lauriferae damnat Sullana iuuentae,
nunc et Corycias classes et Pontica signa
deiectum meminisse piget. sic longius aeuum
destruit ingentis animos et uita superstes
imperio. nisi summa dies cum fine bonorum
adfuit et celeri praeuertit tristia leto,
dedecori est fortuna prior. quisquamne secundis
tradere se fatis audet nisi morte parata?
litora contigerat per quae Peneius amnis
Emathia iam clade rubens exibat in aequor.
inde ratis trepidum uentis ac fluctibus inpar,
flumineis uix tuta uadis, euexit in altum.
cuius adhuc remis quatitur Corcyra sinusque
Leucadii, Cilicum dominus terraeque Liburnae
exiguam uector pauidus correpsit in alnum.
conscia curarum secretae in litora Lesbi
flectere uela iubet, qua tunc tellure latebas
maestior, in mediis quam si, Cornelia, campis
Emathiae stares. tristis praesagia curas
exagitant, trepida quatitur formidine somnus,
Thessaliam nox omnis habet; tenebrisque remotis
rupis in abruptae scopulos extremaque curris
litora; prospiciens fluctus nutantia longe
semper prima uides uenientis uela carinae,
quaerere nec quicquam de fato coniugis audes.