Latin · ~8 min
Book 8, lines 8.1.553-8.1.602
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 8.1.553-602
Not analysed yet
non domitor mundi nec ter Capitolia curru
inuectus regumque potens uindexque senatus
uictorisque gener, Phario satis esse tyranno
quod poterat, Romanus erat: quid uiscera nostra
scrutaris gladio? nescis, puer inprobe, nescis
quo tua sit fortuna loco: iam iure sine ullo
Nili sceptra tenes; cecidit ciuilibus armis
qui tibi regna dedit. iam uento uela negarat
Magnus et auxilio remorum infanda petebat
litora; quem contra non longa uecta biremi
appulerat scelerata manus, Magnoque patere
fingens regna Phari celsae de puppe carinae
in paruam iubet ire ratem, litusque malignum
incusat bimaremque uadis frangentibus aestum,
qui uetet externas terris adpellere classes.
quod nisi fatorum leges intentaque iussu
ordinis aeterni miserae uicinia mortis
damnatum leto traherent ad litora Magnum,
non ulli comitum sceleris praesagia derant:
quippe, fides si pura foret, si regia Magno
sceptrorum auctori uera pietate pateret,
uenturum tota Pharium cum classe tyrannum.
sed cedit fatis classemque relinquere iussus
obsequitur, letumque iuuat praeferre timori.
ibat in hostilem praeceps Cornelia puppem,
hoc magis inpatiens egresso desse marito
quod metuit clades. 'remane, temeraria coniunx,
et tu, nate, precor, longeque a litore casus
expectate meos et in hac ceruice tyranni
explorate fidem' dixit. sed surda uetanti
tendebat geminas amens Cornelia palmas.
'quo sine me crudelis abis? iterumne relinquor,
Thessalicis summota malis? numquam omine laeto
distrahimur miseri. poteras non flectere puppem,
cum fugeres alto, latebrisque relinquere Lesbi,
omnibus a terris si nos arcere parabas.
an tantum in fluctus placeo comes?' haec ubi frustra
effudit, prima pendet tamen anxia puppe,
attonitoque metu nec quoquam auertere uisus
nec Magnum spectare potest. stetit anxia classis
ad ducis euentum, metuens non arma nefasque
sed ne summissis precibus Pompeius adoret
sceptra sua donata manu. transire parantem
Romanus Pharia miles de puppe salutat
Septimius, qui, pro superum pudor, arma satelles
regia gestabat posito deformia pilo,
inmanis uiolentus atrox nullaque ferarum
mitior in caedes. quis non, Fortuna, putasset
parcere te populis, quod bello haec dextra uacaret
Thessaliaque procul tam noxia tela fugasses?