Latin · ~7 min
Book 9, lines 9.1.93-9.1.135
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 9.1.93-135
Not analysed yet
inueniet classes quisquis Pompeius in undas
uenerit, et noster nullis non gentibus heres
bella dabit: tantum indomitos memoresque paterni
iuris habete animos. uni parere decebit,
si faciet partes pro libertate, Catoni."
exsolui tibi, Magne, fidem, mandata peregi;
insidiae ualuere tuae, deceptaque uixi
ne mihi commissas auferrem perfida uoces.
iam nunc te per inane chaos, per Tartara, coniunx,
si sunt ulla, sequar, quam longo tradita leto
incertum est: poenas animae uiuacis ab ipsa
ante feram. potuit cernens tua funera, Magne,
non fugere in mortem: planctu contusa peribit,
effluet in lacrimas: numquam ueniemus ad enses
aut laqueos aut praecipites per inania iactus:
turpe mori post te solo non posse dolore.'
sic ubi fata, caput ferali obduxit amictu
decreuitque pati tenebras puppisque cauernis
delituit, saeuumque arte conplexa dolorem
perfruitur lacrimis et amat pro coniuge luctum.
illam non fluctus stridensque rudentibus Eurus
mouit et exurgens ad summa pericula clamor,
uotaque sollicitis faciens contraria nautis
conposita in mortem iacuit fauitque procellis.
prima ratem Cypros spumantibus accipit undis;
inde tenens pelagus, sed iam moderatior, Eurus
in Libycas egit sedes et castra Catonis.
tristis, ut in multo mens est praesaga timore,
aspexit patrios comites a litore Magnus
et fratrem; medias praeceps tunc fertur in undas.
'dic ubi sit, germane, parens; stat summa caputque
orbis, an occidimus Romanaque Magnus ad umbras
abstulit?' haec fatur; quem contra talia frater:
'o felix, quem sors alias dispersit in oras
quique nefas audis: oculos, germane, nocentis
spectato genitore fero. non Caesaris armis
occubuit dignoque perit auctore ruinae:
rege sub inpuro Nilotica rura tenente,
hospitii fretus superis et munere tanto
in proauos, cecidit donati uictima regni.
uidi ego magnanimi lacerantes pectora patris,
nec credens Pharium tantum potuisse tyrannum
litore Niliaco socerum iam stare putaui.